Военно-исторический форум

Добро пожаловать на форум военной истории
Текущее время: 16 авг 2018, 11:47

Часовой пояс: UTC + 4 часа [ Летнее время ]


google-site-verification: googled222e2bf1c5c3655.html

Начать новую тему Ответить на тему  [ Сообщений: 65 ]  На страницу Пред.  1, 2, 3, 4, 5  След.
Автор Сообщение
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 31 дек 2014, 18:29 
Не в сети
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24061
Откуда: Армения, Ереван
Очков репутации: 13

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Вне сомнении :)

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 06 янв 2015, 18:26 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Глава 5


1 Между тем Олоферну, военачальнику войска Ассирийского, дано было знать, что сыны Израиля приготовились к войне: заложили входы в нагорную страну и укрепили стенами всякую вершину высокой горы, а на равнинах устроили преграды. Иудифь 2:4
2 Он весьма разгневался и, призвав всех начальников Моава и вождей Аммона и всех правителей приморской страны, сказал им: Иудифь 1:12
3 скажите мне, сыны Ханаана, что это за народ, живущий в нагорной стране, какие обитаемые ими города, много ли у них войска, в чем их крепость и сила, кто поставлен над ними царем, предводителем войска их,
4 и почему они больше всех, живущих на западе, упорствуют выйти мне навстречу?
5 Ахиор, предводитель всех сынов Аммона, сказал ему: выслушай, господин мой, слово из уст раба твоего; я скажу тебе истину об этом народе, живущем близ тебя в этой нагорной стране, и не выйдет лжи из уст раба твоего. Иудифь 11:9
6 Этот народ происходит от Халдеев.
7 Прежде они поселились в Месопотамии, потому что не хотели служить богам отцов своих, которые были в земле Халдейской, Нав 24:2
8 и уклонились от пути предков своих и начали поклоняться Богу неба, Богу, Которого они познали; и Халдеи выгнали их от лица богов своих, — и они бежали в Месопотамию и долго там обитали.
9 Но Бог их сказал, чтобы они вышли из места переселения и шли в землю Ханаанскую; они поселились там и весьма обогатились золотом, серебром и множеством скота. Быт 11:31–12:5
10 Отсюда перешли они в Египет, так как голод накрыл лице земли Ханаанской, и там оставались, пока находили пропитание, и умножились там до того, что не было и числа роду их. Быт 42:1–5; 46:1–7; Исх 1:7
11 И восстал на них царь Египетский, употребил против них хитрость, обременяя их трудом и деланьем кирпича, и сделал их рабами. Исх 1:8–14
12 Тогда они воззвали к Богу своему, — и Он поразил всю землю Египетскую неисцельными язвами, — и Египтяне прогнали их от себя. Исх 3:7; 7:1–12:51
13 Бог иссушил перед ними Чермное море Исх 14:21; Прем 19:7; Ис 63:12
14 и вел их путем Сины и Кадис-Варни; они выгнали всех обитавших в этой пустыне;
15 поселились в земле Аморреев, своею силою истребили всех Есевонитян, перешли Иордан, наследовали всю нагорную страну Чис 21:21–26; Нав 3:1–17
16 и, прогнав от себя Хананея, Ферезея, Иевусея, Сихема и всех Гергесеян, жили в ней много дней.
17 И доколе не согрешили пред Богом своим, счастье было с ними, потому что с ними Бог, ненавидящий неправду.
18 Но когда уклонились от пути, который Он завещал им, то во многих войнах они потерпели весьма сильные поражения, отведены в плен, в чужую землю, храм Бога их разрушен, и города их взяты неприятелями. 4Цар 25:1–12; Иер 39:1–10
19 Ныне же, обратившись к Богу своему, они возвратились из рассеяния, в котором были, овладели Иерусалимом, в котором святилище их, и поселились в нагорной стране, так как она была пуста. Втор 30:3; Неем 11:1; Иер 29:14
20 И теперь, повелитель-господин, если есть заблуждение в этом народе, и они грешат пред Богом своим, и мы заметим, что в них есть это преткновение, то мы пойдем и победим их.
21 А если нет в этом народе беззакония, то пусть удалится господин мой, чтобы Господь не защитил их, и Бог их не был за них, — и тогда мы для всей земли будем предметом поношения. Иудифь 11:10
22 Когда Ахиор окончил эту речь, весь народ, стоявший вокруг шатра, возроптал, а вельможи Олоферна и все, населявшие приморье и землю Моава, заговорили: тотчас надобно убить его; Иудифь 6:2
23 потому что мы не побоимся сынов Израиля: это — народ, у которого нет ни войска, ни силы для крепкого ополчения.
24 Итак, пойдем, повелитель Олоферн, — и они сделаются добычею всего войска твоего.



Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 06 янв 2015, 18:42 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Вот и сказке конец, а кто слышал молодец. :)
Более чем понятно, что Ахиор рассказывает о армянах-халдеях и о войне армян-солнцепоклонников с армянами-луннопоклонниками. Как поняли речь о ханаанских евреях, которые жили в стране Халдеев. Эти ханаанцы(условно) изменили свою религию и началась война, в которой победитель(армяне-солнцепоклонники) выгнали их(армян-луннопоклонников) из своей страны. Последние заселились в северной Месопотамии и жили там долго, но потом пошли в Ханаан, где и остались. Далее по рассказу Ахиора они ушли в Египет{нашествие гиксосов?}.
В связи с этим понятно, что армянские цари спасали от ассирийского рабства не ханаанских евреев, а знаменитых армян-луннопоклонников.
Ну и самое главное - страна Халдеев и есть Армения. А как иначе-то?


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 06 янв 2015, 19:49 
Не в сети
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24061
Откуда: Армения, Ереван
Очков репутации: 13

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Извините, а могут ли это быть вавилонские халдеи?

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 06 янв 2015, 23:21 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Вавилон же Месопотамия? Эти халдеи не из Месопотамии, а из соседних территорий. Вероятнее всего страна Халдеев - Армения, т.к. многие исследователи связывают корень "хал" с именем племени hay...


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 06 янв 2015, 23:44 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 фев 2014, 03:47
Сообщений: 4756
Очков репутации: 9

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Халдеи, конечно, не Месопотамия-Двуречие, Междуречие - Мичагетк.
Халдея это примерно территория Шумера. Теперь в районе Кувейта.
Другое дело, что эти территории входили в состав Вавилонии. А этнические халдеи даже были вавилонскими царями.

_________________
Мы все - Великая Армения!


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 07 янв 2015, 00:58 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 фев 2014, 03:47
Сообщений: 4756
Очков репутации: 9

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
""Более чем понятно, что Ахиор рассказывает о армянах-халдеях и о войне армян-солнцепоклонников с армянами-луннопоклонниками.""

Бред какой-то. Солярная и лунарная мифологемы прочно переплетены в Хайоц кроне.
Вспомним общий храм Арега и Лусин еще в Армавире времен айраратских Ервандаканов...
Поэтому быть не могло в природе подобного противостояния.

Вообще, мне кажется, что Воин просто прикалывается.
С христианским Рожденством, короче... :mrgreen:

_________________
Мы все - Великая Армения!


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 07 янв 2015, 12:13 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Վարագույրից դուրս դիր սեղանը և սեղանի դիմաց՝ խորանի հարավային կողմում՝ ճրագակալը, իսկ սեղանը դիր հյուսիսային կողմում։ Վրանի մուտքի համար կապույտ թելից, ծիրանիով ներկված բրդից, որդան կարմրով ներկված մանվածքից և ոլորված բարձրորակ կտավից մի վարագույր պատրաստիր. դա ջուլհակի աշխատանքն է։

Մեկ ուրիշ թարգմանության մեջ ոչ թե որդան կարմիր, այլ կրկնակի կարմիր: :roll:


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 07 янв 2015, 18:19 
Не в сети
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24061
Откуда: Армения, Ереван
Очков репутации: 13

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Воин301 писал(а):
Вавилон же Месопотамия? Эти халдеи не из Месопотамии, а из соседних территорий. Вероятнее всего страна Халдеев - Армения, т.к. многие исследователи связывают корень "хал" с именем племени hay...


Друзья, я к тому, что до сих про не выяснено связь вавилонских халдевв и бога Халди и поздных халдеев из Армении??!!

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 09 янв 2015, 14:08 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Знаю, поэтому привёл эту главу, где говорится, что народ Ханаана родом из страны Халдеев, которая не находилась в Месопотамии.


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 16 янв 2015, 15:50 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Цитата:
6 Этот народ происходит от Халдеев.
7 Прежде они поселились в Месопотамии, потому что не хотели служить богам отцов своих, которые были в земле Халдейской, Нав 24:2
8 и уклонились от пути предков своих и начали поклоняться Богу неба, Богу, Которого они познали; и Халдеи выгнали их от лица богов своих, — и они бежали в Месопотамию и долго там обитали.
9 Но Бог их сказал, чтобы они вышли из места переселения и шли в землю Ханаанскую; они поселились там и весьма обогатились золотом, серебром и множеством скота. Быт 11:31–12:5
10 Отсюда перешли они в Египет, так как голод накрыл лице земли Ханаанской, и там оставались, пока находили пропитание, и умножились там до того, что не было и числа роду их. Быт 42:1–5; 46:1–7; Исх 1:7
11 И восстал на них царь Египетский, употребил против них хитрость, обременяя их трудом и деланьем кирпича, и сделал их рабами. Исх 1:8–14
12 Тогда они воззвали к Богу своему, — и Он поразил всю землю Египетскую неисцельными язвами, — и Египтяне прогнали их от себя. Исх 3:7; 7:1–12:51

Как заметили они жили на землях халдеев, но стали ренегатами и их оттуда прогнали в Месопотамию(арамейцы?), поклонялись богу неба, потом оттуда ушли в Ханаан, оттуда в Египет. Ушедшие в Египет и являются гиксосами, которые, как знаем, армянского происхождения, поэтому их прародина - земля халдеев, является Армения.


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 20 авг 2015, 13:35 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации



2. Քննարկման հաջորդ առարկան հայ ժողովրդին «ամաղեկացիներ» և Հայաստանը «Ամաղեկ» կոչելու հրեական ավանդության հիմքերին է առնչվում: Սակայն մինչ այդ նպատակահարմար կլինի նախ աստվածաշնչային համարների հիման վրա պարզել, թե ովքեր էին ամաղեկացիները, անդրադարձ կատարել հրեական գրականությանը` նյութի ամբողջական պատկերը հնարավորինս ներկայացրած լինելու նպատակադրվածությամբ:

Ամաղեկը և ամաղեկացիները Սուրբ Գրքում:Ամաղեկը Եսավի թոռն է` «Եւ այս են ծնունդք Եսաւայ` հօրն Եդովմայեցւոց, ի լերինն Սէիր: Եւ այս են անուանք որդւոցն Եսաւայ. Եղիփազ որդի Ադդայի կնոջ Եսաւայ, եւ Ռագուէլ որդի Բասեմաթայ կնոջ Եսաւայ: Եւ եղեն որդիք Եղիփազայ` Թեման, Ովմար, Սովբար, Գոթոմ եւ Կենէզ: Եւ Թամնա էր հարճ Եղիփազու որդւոյ Եսաւայ, եւ ծնաւ Եղիփազու զԱմաղեկ. սոքա են որդիք Ադդայի կնոջ Եսաւայ» (Ծննդոց 36:9-12) : Հետաքրքիրն այն է, որ ամաղեկացիները Սուրբ Գրքում պատմականորեն, ժամանակագրական առումով նախորդում են իրենց նախահայր հորջորջվող Իսահակի որդու` Եսավի թոռ Ամաղեկին, և առաջին անգամ Աստվածաշնչում այս ժողովրդի մասին հիշատակումը հանդիպում է դեռևս Աբրահամին ու Ղովտին վերաբերող համարներում (Ծննդոց 14:7), իսկ Աբրահամին ու Ամաղեկին պետք է որ բաժաներ միմյանցից առնվազն 150 տարի: Ո՞րն է այստեղ տրամաբանությունը, արդյո՞ք հեղինակային անճշտության պահ կա, թե՞ հեղինակը սերունդներին թողել է ենթատեքստային հաղորդագրություն, կամ արդյո՞ք Ամաղեկը Քանանի ժողովուրդներից մեկի անունն է, որի ծննդաբանության հարցերով զբաղվելը շատ բարդ աշխատանք կլինի` ելնելով նրանց մասին պատմական հիշատակումների պակասից: Հնարավոր է նաև, որ այս ժողովրդի անվանումն է հիմք հանդիսացել Եսավի հետնորդին Ամաղեկ անվանելու համար, չնայած որ սուրբգրային ավանդույթն ունի ճիշտ հակառակ օրինաչափությունը: Ինչևէ, նման հարցերին հույս ունենք ավելի մանրամասնորեն անդրադառնալ հետագայում և այստեղ կենտրոնանալ արդեն իսկ վերը նշված խնդրի վրա: Ամաղեկացիները Իսրայելի ժողովրդի այն թշնամիներն են, ովքեր հանդես էին գալիս Իսրայելի համար ամենաճակատագրական, բեկումնային պահերին: Ամաղեկին կոտորելու հրամանն առաջին անգամ Աստված տալիս է Մովսեսի միջոցով Հեսուին, որից հետո այն սկսում է ընկալվել որպես Իսրայելի 11-րդ պատվիրանը` որպես սրբազան պարտականություն` «Յուշ լիցի քեզ զոր արարն ի ճանապարհի ելանելոյն քո յԵգիպտոսէ. Զիարդ ընդդեմ եկաց քեզ ի ճանապարհին, եւ կրճատեաց զվերջն քո եւ զաշխատեալն զկնի քո, եւ դու քաղցեալ եւ աշխատեալ էիր, եւ ոչ երկեաւ յԱստուծոյ: Եւ եղիցի յորժամ հանգուցանիցէ զքեզ Տէր Աստուած քո յամենայն թշնամացն քոց որ շուրջ զքեւ իցեն յերկրին` զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ վիճակաւ ի ժառանգութիւն, ջնջեսցես զանուն Ամաղեկայ ի ներքոյ երկնից, եւ մի մոռասցիս» (Բ Օրինաց 25:17-19). այս համարում ամաղեկացիները հանդես են գալիս այն ժամանակ, երբ հրեաները հոգնած ու քաղցած են, չեն վախենում Աստծուց, նրանք նաև առանձնացվում են մյուս թշնամիներից: Ամաղեկացիների ոչնչացման պատվերը գործնականորեն ի կատար է ածվում Շմավոնի սերնդի` Քանանում հաստատվելու ժամանակ, դատավորների, թագավորների` Սավուղի, Դավթի թագավորելու տարիներին, ինչպես նաև` ավելի ուշ շրջանում` ՊարթևստանիԱրտաքսերքսես (Ք. ա. 465-425) թագավորի օրոք, վերջինիս կնոջ` ծնունդով հրեա Եսթեր թագուհու հոգածությամբ: Ինչպես երևում է, ամաղեկացիները դերակատարություն ունեն Իսրայելի պատմության ողջ ընթացքում, ընդ որում ոչ միայն բիբլիական ժամանակներում, այլև, ինչպես կտեսնենք, հետագայում` ընդհուպ մեր օրերը: Ամաղեկացիների հանդեպ նման վերաբերմունքի պատճառը սկսվում է Իսրայելի` անապատում անցկացնելու առաջին իսկ օրերից, երբ նոր կարգավիճակի համար առաջնորդվող ժողովուրդն առաջին քայլերն էր անում` աստվածային «Խոստման երկիրը» մուտք գործելու համար. «Եկն Ամաղէկ, եւ տայր պատերազմ ընդ Իսրայելի յՌափիդիմ: Եւ ասէ Մովսէս ցՅեսու, ընտրեա դու քեզ արս զօրաւորս, եւ ելեալ տացես պատերազմ ընդ Ամաղեկայ առ վաղիւ. եւ ահա ես եկեալ կայցեմ ի վերայ գլխոյն բլրոյն, եւ գաւազանն Աստուծոյ ի ձեռին իմում: Եւ արար Յեսու որպես ասաց նմա Մովսէս, եւ ճակատեցաւ յանդիման Ամաղեկայ. եւ Մովսէս եւ Ահարոն եւ Ովր ելին ի գլուխ բլրոյն: Եւ լինէր յորժամ ամբառնայր Մովսէս զձեռն իւր, զօրանայր Իսրայէլ. եւ յորժամ խոնարհեցուցանէր զձեռս իւր, զօրանայր Ամաղեկ: Եւ ծանրէին ձեռքն Մովսիսի, եւ առեալ վէմ դնէին ընդ նովաւ, եւ նստէր ի վերայ նորա. եւ Ահարոն եւ Ովր հաստատէին զձեռս նորա. մի աստի եւ մի անտի, եւ լինէին ձեռքն Մովսիսի հաստատեալք մինչև ցմտանել արեգականն: Եւ եհար Յեսու զԱմաղէկ եւ զամենայն զօրս նորա կոտորմամբ սրոյ: Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս, Գրեա զայդ առ ի յիշատակ ի գիրս, եւ տուր յականջս Յեսուայ, զի ջնջելով ջնջեցից զյիշատակ Ամաղեկայ յերկրէ ի ներքոյ երկնից: Եւ շինեաց Մովսէս սեղան Տեառն, եւ անուանեաց զանուն նորա` Տէր ապաւէն իմ, Եւ ասէ, Զի ծածուկ ձեռամբ Տեառն. պատերազմի Տէր ընդ Ամաղեկայ ազգաց յազգս» (Ելք 17:9-16): Ամաղեկացիների այս հարձակումը սկսեց ընկալվել որպես խոչընդոտող քայլ աստվածային բարեհաճությունը ժառանգելու ճանապարհին: Այս պատճառով էլ հուդայականությունն ավելի ուշ` արդեն Ք. հ.` հաջորդող դարերում, այս ժողովրդի անունով սկսեց կոչել այն բոլոր ժողովուրդներին, պետություններին, անձանց, անգամ` սոցիալական երևույթները, որոնք այս կամ այն կերպով լուրջ վտանգ էին ներկայացնում հրեական ազգային նպատակներին ու կրոնին: Ռաբբիական գրականության մեջ հիմարություն էր համարվում ողորմել նրանց, ովքեր իրենց արյան հետ նվիրված են Իսրայելի ոչնչացմանը, ավելին` ողորմել նրան, ով բոլոր ազգերի գլուխ է կանգնում ու առաջնորդում նրանց` Իսրայելի դեմ պատերազմելու: Հետաքրքիրը, սակայն, այն է, որ չնայած Իսրայելը բազմիցս հաշվեհարդար էր տեսնում ամաղեկի հետ, որը թուլանում, կոտորվում էր անխնա, բայց այն ի վերջո երբեք գլխովին չէր ոչնչանում. բավական է հիշել, թե ինչպես Հեսուն հաղթանակ տարավ ամաղեկացիների դեմ, երբ Մովսեսը, միայն Աստծո գավազանը վեր պահելով, կարողացավ հաղթանակ բերել իր ժողովրդին, իսկ երբ իջեցնում էր ձեռքերը, ամաղեկացիներն էին հաղթում; կամ` թե ինչպես Դավիթը կոտորեց շատ ամաղեկացիների, բայց մինչև վերջ չոչնչացրեց, իսկ նրանից առաջ Սավուղը չկարողացավ ամբողջովին նրանց ոչնչացնել, որովհետև կենդանի պահեց նրանց թագավորին` Ագագին, քանի որ նա աչքի էր ընկել իր խիզախությամբ. Ագագին խղճալու պատճառով Սավուղն անգամ զրկվեց Սամուել մարգարեի հովանավորությունից և ապա կորցրեց գահը: Առավել հատկանշական է հենց առաջին ընդհարումը` Մովսեսի օրոք. «Երբ Մովսեսը բարձր էր պահում ձեռքերը, առավելության էին հասնում իսրայելացիները, իսկ երբ իջեցնում էր ձեռքերը, առավելության էին հասնում ամաղեկացիները»,- սա ցույց է տալիս, մեր կարծիքով, որ Աստծո կողմնորոշումը ո՛չ իսրայելացիների և ո՛չ էլ ամաղեկացիների կողմն էր կամ, որ նույնն է` ևԲ մեկի, ևԲ մյուսի կողմն էր, իսկ Իսրայելը հաղթեց միմիայն այն պատճառով, որ Մովսեսի ձեռքերը մինչև արևի մայր մտնելը բարձրացած մնացին: Այս դեպքի նկարագրությունը, անշուշտ, հինկտակարանային խորհրդաբանության շրջանակներում կարելի է ընկալել, ուստի հավանաբար հրեա մեկնիչները այս ըմբռնումից ելնելով է, որ միստիկ մեկնաբանություն են տվել դիպվածին ու տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ընտրել իրենց սպառնացող «ամաղեկացիների». այստեղից ելնելով կարելի է պնդել, որ ամաղեկացին առանձին ժողովուրդ չէ, էթնոնիմ չէ, այլ հավիտենական «նախաթշնամու» հավաքական հասկացություն, որը տարբեր ժամանակաշրջաններում տարբեր անվանումներ է ստանում, այլապես անհասկանալի կլինի, թե ինչպես Ծննդ. 14:7-ում Աբրահամի օրերում խոսվում է մի ազգի մասին, որն իր անունը պետք է ստանար դեռևս 150 տարի հետո ծնվող Աբրահամի սերնդից, ինչպես պնդում են խնդրին մակերեսային հայացք ձգողները: Ասվածի ապացույցն են ինչպես հրեական ռաբբիական գրականության, այնպես էլ իսլամական գրականության մեջ ընդունված տեսակետները`

գ Նախմանիդն (1194-1270) ասում է, որ ամաղեկացիները Եսավի սերնդից չէին, այլ հավանաբար ունեցել են Ամաղեկ անունով նախահայր և նրանից էլ ստացել իրենց անունը. այս Ամաղեկն է եղել հենց Եսավի որդուն նույնանուն կերպով կոչելու դրդապատճառը:

գ Անունը երբեմն մեկնաբանվում է որպես «հովտում ապրող», բայց հետազոտողների մեծ մասը անհայտ են համարում նրանց ծագումը կամ էլ, ինչպես Թանախում է ասվում` «առաջինը ազգերից», հայեր. թարգմ.` «ազգերի գլուխը». Եւ տեսեալ զԱմաղեկ (Բաղաամը-Շ.Խ.), ամբարձեալ զառակս իւր ասէ, Գլուխ ազգաց Ամաղէկ, եւ զաւակ նոցա կորիցէ (Թվոց 24:20) կամ էլ` ապրում էին հարավում` Եվիլատի մոտ` («Եւ եհար Սաւուղ զԱմաղէկ յԵւիլատայ մինչև ի Սուր, որ է հանդեպ Եգիպտոսի» (Ա Թագ. 15:7)):

գ Մայմոնիդը (1135-1204) բացատրում է, որ ամաղեկացիներին ոչնչացնելու պատվերը կարող էր գործել միայն այն դեպքում, եթե ամաղեկացիները հրաժարվեին վճարել Իսրայելի կողմից նրանց վրա դրված տուրքը:

գ Ռաբբի Խայյիմ Ֆալագգին (1788-1896) միտք է հայտնում այն մասին, որ հրեաները կորցրել են ամաղեկացիներին զատորոշելու ավանդույթը (ինչպես հետագայում կտեսնենք` դա ամենևին էլ այդպես չէ), ինչի հետևանքով էլ պատվիրանը չի կարող որևէ դեպքում օրինական համարվել ու իրագործվել:

Արաբական աղբյուրներում ամաղեկացիների մասին խոսվում է հիմնականում Հին արաբական չափածո ստեղծագործություններում, որտեղից երևում է, որ, համենայն դեպս, արաբները ամաղեկացիներին սեմական ծագում են վերագրել`

գ ըստ այնպիսի արաբ պատմագիրների, ինչպիսիք են իբն Խալդունը (1332-1402) և Ալի իբն ալ-Աթիրը (1160-1233)` Ամաղեկը ամորհացիների և քանանացիների անվանումն է:

գ Արաբերենում ‘imlaq-ը նշանակում է «հսկա», իսկ amlaqah-ն` դրա հոգնակին, որը ցույց է տալիս, որ այս ցեղի ժողովուրդը արտասովոր բարձր հասակ ուներ:

գ Աբու ալ-Մասուդին (IX դ. վերջ-957), մեջբերելով «Արաբական պատմությունը», հաստատում է, որ ամաղեկացիները իսկապես ապրել են այդ վաղ ժամանակներում, որոնց ծագումն ավելի վաղ է, քան Աբրահամի ժամանակները, և ովքեր ապրում էին Մեքքայի շրջակայքում:



Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 20 авг 2015, 13:35 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Փաստորեն այս ժողովրդի իրական ծագման ու բնակավայրի մասին կարծիքներն այնքան բազմազան են, որ դժվար է որևէ միանշանակ տեղեկություն քաղել: Սակայն բացասական վերաբերմունքն ունի ևս մեկ կողմ. ռաբբիական գրականության մեջ ամաղեկացիների մասին ասվում է, որ նրանք չէին վախենում Աստծուց և խոչընդոտում էին Իսրայելին իր անապատային ընթացքի մեջ, ինչպես նշվեց, նվաճելու իր աստվածային ճակատագիրը: Իսկ Ամաղեկ-Իսրայել պայքարը պիտի շարունակվի մինչև «մեսիայի գալուստը»: Ավելի ամբողջական պատկերացում տալու համար բերենք «ամաղեկացիների» այն ցանկը, որոնք երբևէ, ըստ հրեական ավանդության, համարվել են որպես այդպիսին `

գ Ագագացի Համան (Եսթերի գիրք)

գ Հռոմ (թաննայան Հագգադա, I դ., Բահեր, Թանն,1)

գ Պաղեստինցիներ (Ռաբբի Իսրայել Հեսս, XI դար)

գ Աթեիզմ (հասիդական ռաբբիներ` Իսրայել Բաալ Շեմ Տով (1700-1760))

գ Հայեր (Յոսիփփոն ժամանակագրություն (X դ.), գլ. 64; XX դ. Նոբելյան մրցանակակիր Շմուէլ Ագնոն, ևն)

գ Գերմանացիներ (ռաբբի Յոսեփ Խայյիմ Սոնենֆելդ (1849-1932))

գ Ադոլֆ Հիտլեր



Հրեական Ջուդաիկա հանրագիտարանը ևս նշում է, որ հրեաները հայերին հաճախ կոչել են ամաղեկացի , ընդ որում` ասում է, որ այս անվանումը հայերին է վերագրվել` 10-րդ դ. սկսած: Նման հակահայ տրամադրվածության մասին ակնարկ ունի Էլիոթ Հորովիցը իր գրքերից մեկում (2006թ.), որը վերաբերում է հրեական Փուրիմ տոնին : Խոսելով Փուրիմ տոնի իրանական ակունքների և այն տոնելու դրդապատճառի մասին` նա ի թիվս այլ իրադարձությունների հիշատակում է 2004 թ. տեղի ունեցած հայտնի դեպքը, երբ երուսաղեմյան հրեական հոգևոր ճեմարանի ուսանող «Յեշիվա Հար Ամոր» Ցվի Ռոզենթալը թքեց հայ արքեպիսկոպոսի երեսին, ով «Հին քաղաքում» տեղի ունեցող ավանդական խաչերթի ժամանակ տանում էր խաչը: Նշված գրքի ներածական մասը ներկայացնող Միքայել Դորֆմանն ասում է, որ սա պատահական, մասնավոր դեպք չէ, այլ պատմական հիշողություն, յուրատեսակ ավանդույթ` արմատավորված կերպով իրականացվող: Նա ընդգծում է նաև, որ դեպքը պատահական չէ նաև այն պատճառով, որ, սկսած X դարից, հուդայական ավանդույթի համաձայն, հայերը Ամաղեկի հետնորդներն են համարվում :

Եթե միջնադարյան հակատրամադրվածությունը կարելի է ինչ-որ տեղ, գուցեև ոչ ամբողջովին հասկանալ` ելնելով այն իրողությունից, որ երբ այս տեսությունը ծագեց, հայերը Բյուզանդական կայսրության մեջ կարևոր մշակութային և հատկապես առևտրային դերակատարություն ունեին` մրցելով հրեաների հետ, ապա բոլորովին անհասկանալի է XX դարի Նոբելյան մրցանակակիր, ազգությամբ հրեա գրող Շմուէլ Ագնոնի (1888-1970) դիրքորոշումը նույն խնդրի վերաբերյալ: Նա իրեն 1966թ. մրցանակ բերող «Ծովերի խորքում» կոչվող գրքում գրում է, որ ինչ-որ ժամանակ մարդիկ սկսում են երկրպագել Իսրայելը, նույնիսկ այլադավաններն են նրանց փառավորում, նետվում ու համբուրում նրանց հագուստի ծայրերը, այնքան շատ էին սիրում Իսրայելի երկիրը «….բացի հայերից, որովհետև հայերը Ամաղեկի սերնդից են, իսկ Ամաղեկը Իսրայելին ատողն է: Իսկ այդ հայերն ապրում են ամենուրեք, և առևտուր են անում միջօրեական (հարավային- Շ. Խ.) երկրներում, բերում այնտեղից հոտավետ նյութեր և համեմունքներ և ճնշում են Իսրայելի ժողովրդին… բայց նրանք չեն կարող Իսրայելի հետ հավասարապես իշխել, որովհետև նրանց ուժը կոտրել է Հեսու Նավեն» : Մնում է զարմանալ և այսքանից հետո` չզարմանալ, թե ո՞վ կարող էր այսպիսի արմենաֆոբ գաղափարներ ունեցող մեկին Նոբելյան մրցանակ շնորհել, ինչքան էլ որ նրա ստեղծագործություններն ունենային փոխաբերական, այլաբանական ուղղվածություն: Հետաքրքիր է` ո՛վ և ինչպե՛ս կարող է այս հատվածի մեջ այլաբանորեն մեկնաբանել «հայ-արմեն» էթնոնիմը:

Որոշ հեղինակների կարծիքով Հայոց ցեղասպանությունը պետք է դիտել հենց այս` «վերջին ամաղեկացուն ոչնչացնելու» ծրագրի դիտանկյունից: Հանրահայտ փաստ է, որ Թուրքիան մասնավորապես XX դարի առաջին տասնամյակներին գտնվում էր «ազատ որմնադիրների» օթյակներից մեկի` «Մակեդոնիայի ազատագրման օթյակի» անդամների ձեռքում, իսկ վերջիններս էլ իրենց հերթին հայտնի միստիկական ու քաղաքական ուսմունքի գաղափարակիրներն էին: Նրանք ունեին այն գործելակերպը, որ երբ իրենց հակառակորդը բարոյապես անխոցելի էր լինում, նրան պարզապես վերացնում էին. դա մասնավորապես վերաբերում է հայերի` քրիստոնյա լինելու փաստին, ինչը հատկապես դուր չէր գալիս այդ գաղափարների ջատագով, սիոնիզմի գաղափարակիր, իսկ կյանքի վերջին տարիներին անգլիական ֆաշիստական կուսակցությանը հարած Լոուրենս Արաբացուն (և, իհարկե, ոչ միայն նրան), ով հետևյալ մտքերն էր արտահայտում. «Հայերը ամենախելացի, ամենակատարյալ ընտրասերված, ամենաբարձր զարգացած ցեղն են աշխարհում` քաղաքակրթվածության տեսակետից», կամ` «Հրեաներն իրենք այնպես են զգում հայերի հանդեպ, ինչպես հակասեմական եվրոպացիները հրեաների հանդեպ են զգում… Հայերն ունեն հրեաների բոլոր հատկանիշները, առավել` բոլոր մյուս ցեղերի էլ բոլոր հատկանիշները, և բացի այդ` քրիստոնյաներ են», կամ էլ մեկ այլ տեղ` «խնայասիրությունը չի պակասում հայերին, և անշուշտ գիտեք, որ քրիստոնյաներ են նրանք, երդվյալ քրիստոնյաներ» (հավանաբար ամենից շատ հայերի մեջ Արաբացուն դուր չի եկել նրանց քրիստոնյա լինելը), և որպես պայման նա առաջարկում է ոչ մի կերպ թույլ չտալ հայերին ունենալ անկախ պետություն, ուստի առաջ է քաշում հայերի երկրի վրա դնել մի, իսկ ժողովրդի վրա մեկ այլ մանդատ ու դրանով լուծված համարել Հայկական հարցը: Արաբացուց առաջ Լև Տրոցկին, շատ լավ տեսնելով ու գիտակցելով հայ ժողովրդի օրհասական վիճակը, 1915 թվին հետևյալ հայտարարությունն է անում. «հանուն համաշխարհային հեղափոխության շահերի (հայերին ոչինչ չի մնում, քան…-Շ. Խ.) զոհաբերել թեԲ իր նախկին տերիտորիաները, և թեԲ Թուրքիայում մնացած սեփական ժողովրդի մի մասը» : Այսինքն` նա հայերի միլիոնանոց ջարդը բավարար չի համարում ու դեռ պարտադրում է շարունակել զոհաբերվել` հանուն մեկ այլ կողմի շահերի:

Հայկական հարցի նման լուծման սցենարը մանրակրկիտ մշակվել էր երիտթուրքական կառավարության կողմից: Ամերիկյան այնպիսի քաղաքագետներ, ինչպիսիք են Ջեֆրի Ստեյնբերգը, Ալեն Դուգլասը և Ռեյչել Դուգլասը գտնում են, որ Հայոց ցեղասպանության հիմքերը պետք է հենց այս ուղղությամբ փնտրել ու հասնել մինչև միջնադար, երբ առաջին անգամ ի բաց գտնում ենք արմենաֆոբիայի նման դրսևորումը:


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 20 авг 2015, 13:39 
Не в сети
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8839
Очков репутации: 2

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
Интересная статья, можно было добавить и в тему "национализм и нацизм". :roll: :roll:


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Библия и армяне: Святая книга о библейском народе...
СообщениеДобавлено: 20 авг 2015, 15:53 
Не в сети
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24061
Откуда: Армения, Ереван
Очков репутации: 13

Добавить очки репутацииУменьшить очки репутации
А вот мне все это показалась искусственной - благо, современная наука дает все возможности идентифицировать армян исходя из лингвистических и исторических фактов и мы не вынуждены опираться на сомнительные источники. Кроме того, в статье я заметил опасную тенденцию заменить турок, как виновников Геноцида армян... евреями. Кому-то это очень выгодно...

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Профиль  
 
Показать сообщения за:  Поле сортировки  
Начать новую тему Ответить на тему  [ Сообщений: 65 ]  На страницу Пред.  1, 2, 3, 4, 5  След.

Часовой пояс: UTC + 4 часа [ Летнее время ]



Кто сейчас на конференции

Сейчас этот форум просматривают: нет зарегистрированных пользователей и гости: 1


Вы не можете начинать темы
Вы не можете отвечать на сообщения
Вы не можете редактировать свои сообщения
Вы не можете удалять свои сообщения
Вы не можете добавлять вложения

Найти:
Перейти:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Вы можете создать форум бесплатно PHPBB3 на Getbb.Ru, Также возможно сделать готовый форум PHPBB2 на Mybb2.ru
Русская поддержка phpBB