Изменить размер шрифта


Начать новую темуНаписать комментарии Страница 1 из 3   [ Сообщений: 31 ]
На страницу 1, 2, 3  След.
Автор Сообщение
 Заголовок сообщения: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ...
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 13:45 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8922
172 ԻԴ ԱՂԵՏ
Պատերազմի թատերաբեմն արդեն Հայոց աշխարհն էր: Անտեր մնացած երկրում անիշխանություն էր տիրում: Փառանձեմ թագուհին՝ ակամայից ստանձնելով արքունիքին հավատարիմ մնացած գավառների պաշտպանության գործը, ժամ առաջ սպասում էր արհավիրհքին: Եվ այն չուշացավ: Զիկ և Կարեն զորավարների գլխավորած պարսից հսկայական բանակը՝ մահ ու ավեր սփռելով, մտավ Հայաստան: Առաջադրանք ունեին Զիկն ու Կարենը. Հայաստանը հպատակեցնելուց զատ Շապուհի տիրապետությունն այստեղ առավել ամրապնդելու նպատակով նրանք պետք է Տիզբոն ուղարկեին Արշակ արքային լքած և Շապուհի հպատակու-
թյունն ընդունած նախարարների կանանց և երեխաներին: Սա էր այն բարձր դիրքն ու պատիվը, որ պարսից արքան արժանի համարեց շնորհել դավաճաններին: Նախատեսված էր արհեստավոր ու առևտրական ազգաբնակչության զանգ-վածային տեղահանումը դեպի Պարսկաստանի քաղաքներ: Շապուհը, որի նենգությունն ու ոխակալությունը հայտնի էին ողջ աշխարհին, հատուկ հրաման էր տվել գերեվարել ու Տիզբոն հասցնել Փառանձեմ թագուհուն՝ Արշակին նվաստացնելու և Անդովկ Սյունուց երեսնամյա վրեժը հանելու համար: Եվ պարսից զորքերը հեղեղի պես լցվեցին Հայոց աշխարհ: Շապուհի հանձնարարությամբ պարսից զորահրամանատարներին Հայաստան էին առաջնորդում Մեհրուժան Արծրունին և Վահան Մամիկոնյանը: Նրանց հանձնարարված էր՝ ապահովել Զիկի և Կարենի առջև դրված խնդիրների լուծումը: Հայոց նախարարները սարսափի և շփոթության մեջ էին: Փակված իրենց բերդերում, ցնծությամբ Արշակին դեպի կորուստ ճանապարհող այս ուխտադրուժներն ամենևին չէին սպասում դեպքերի նման զարգացման: Հիմա նրանք հարկա-դրված էին կամ մինչև վերջ հավատարիմ մնալ նոր տիրոջն ու պարսից արքունիք ուղարկել իրենց ընտանիքներին, կամ լքել հարազատ երկիրը: Հայքի տերերն ընտրեցին երկրորդ ճանապարհը. առաջին անգամ մեր պատմության մեջ Հայոց աշխարհից սկիզբ առավ զանգվածային գաղթը, որն առաջնորդում էին հայ իշխանները: Առած տոհմերն ու ունեցվածքը, տանելով ազատ բնակչության հոծ զանգվածներ՝ դեպի հռոմեական տարածքներ էին շարժվում Շապուհի արժանի վարձատրությունից խուսափող հայրենադավները: Նրանց հետ էին
եկեղեցու սպասավորները: Ի տարբերություն ագահությունից հոգիները ծախած ազնվականության, Ներսեսը, բնականաբար, հաշվի առել էր դեպքերի նման զարգացում: Այժմ արդեն կարելի էր հեռու, անվտանգ տեղից բյուզանդական արքունիքի օժանդակությամբ պայքարել Հայաստանը հրի ու սրի մատնած Շապուհի դեմ: Ներսեսն առաջինների թվում ճողոպրեց երկրից:Շապուհի առաջադրանքը Մեհրուժան Արծրունին վերցրեց իր վրա: Եվ իրականացրեց փայլուն հաջողությամբ, միայն թե՝ ոչ այնպես, ինչպես սպասում էին հայոց կղերական այրերը. Զիկի և Կարենի գրաված մարդաշատ և հարուստ քաղաքները դատարկվեցին... հրեաներից: Այո, մատենագիրների թվերը շատ խոսուն են: Ընդհանուր առմամբ, Վաղարշապատից, Զարեհավանից, Վանից, Զարիշատից, Երվանդաշատից, առևտրաշահ հայոց մյուս մեծ քաղաքներից տեղահանվեցին ու Պարսկաստանի խորքերն ուղարկվեցին շուրջ 200.000 հրեա ընտանիքներ՝ ահռելի մի թիվ, որ գոյացել էր մի քանի հարյուրամյակ առաջ Հայոց երկիր գաղթեցված հրեա գերիների սերունդներից: Այս փաստից Հ. Մանանդյանը ենթադրել է, թե այս շրջանում հայերը փոքրամասնություն են կազմել հայրենիքում: Հայերը միշտ էլ բացարձակ մեծամասնություն են եղել. դա ապացուցված է հնագիտական, ազգագրական ու պատմական հազարավոր փաստերով:
Ուղղակի, հատկապես քրիստոնեական աղանդավորների մուտքից հետո հրեաները խոշոր քաղաքներում հաստատվեցին ու բազմացան՝ հիմնականում պահպանելով փակ
համայնքային կեցութաձևը: Ժողովրդական իմաստությունը մեզ է հասցրել տիպական լեգենդ՝ կապված Թադեոս առաք-յալի անձի հետ: Վասպուրականի նահանգի Գնունյաց գավառը հնուց ի վեր հայտնի է իր գինեվետությամբ, պտղա-տու այգիներով, հարուստ, առատ բուսականությամբ ու բարեբեր կլիմայով: Այստեղ էր գտնվում Ալյուր կամ Այլուր հայաշատ և հացառատ գյուղը՝ առանձնահատուկ գեղեցիկ բնությամբ։ Ավանդությունն ասում է, երբ Թադևոսը գալիս է այստեղ, հիանալով գյուղի բնությամբ, բացականչում է. «Այլ ու՞ր գնալ»։ Ըստ այդ ավանդության, գյուղը կոչվել է Այլուր: Սա ընդհամենը մի լեգենդ է, բայց նրանում ամփոփված է հայ մարդու վերաբերմունքը՝ իր երկրում հաստատված հրեա զանգվածներին: Քրիստոնյա թե հուդայական՝ սրանց գալու հիմնական շարժառիթն եղել է Հայոց երկրի բարեբերությունը, տնտեսական, կլիմայական հրաշալի նախադրյալները: Սրանք հեշտացրին քրիստոնեական առաջին համայնքների մուտքը Հայոց աշխարհ և մինչև վերջ էլ մնացին պարթև Գրիգորի տոհմի բանակի լուրջ ֆինանսավորողներն ու քանակ ապահովողները: Ահա թե ինչու Մեհրուժան Արծրունին յուրովի ըմբռնելով տեղահանության՝ Շապուհի հրամանը, հատուկ սկսեց զբաղվել հրեական համայնքների հարցով: Նրա համար կարևոր չէր նրանց քրիստոնեական կամ հուդայական դավանանքը. պարսից աշխարհն էին քշվում անխտիր բոլորը: Թեև Բուզանդը հրեաների հետ մեկտեղ տալիս է նաև տեղահանված հայերի մասին թվեր, սակայն,
Խորենացու մոտ ակնարկ անգամ չկա հայերի զանգվածային տեղահանության մասին: Բնականաբար, Մեհրուժանը չէր կարող խանգարել պարսից զորահրամանատարներին, և գրավյալ բնակավայրերից եղել են նաև հայերի գերեվարություններ: Ակներև է, որ Պարսկաստան քշված ընտանիքների
հիմնական զանգվածները եղել են հրեաներ, և դա հատուկ կազմակերպված էր Մեհրուժանի կողմից: Սրանց հետ միասին
նա տեղահանեց և կղերական գործիչներին: Սրանց աքսորելու պատրվակը մեկն էր՝ հարկերից խուսափելը: Մեհրուժանը դիմեց մինչ այդ չլսված մի քայլի. պարսից արքայի անունից հարկեր սահմանեց եկեղեցու վրա՝ քաջ գիտակցելով, սակայն, որ կղերականները երբեք չեն կիսի իրենց հարստությունը: Եվ սկսվեց որսը: Արքունի հարկերը թաքցնելու մեղադրանքով հրեա ընտանիքների հետ միասին Պարսկաստանի խորքերն էին քշվում հայոց ամենաբերրի գավառներում ձրիակերու-
թյամբ զբաղվող հարյուրավոր սևազգեստներ: Մեհրուժանի նպատակը մեկն էր. առիթից օգտվելով երկիրը մաքրել հայոց պետականությունը կործանած վարակից:


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 13:51 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8922
Ներսեսն առած իր ոչխարներին ճողոպրեց Բյուզանդիա: Մեկը մյուսի ետևից ավերելով հայոց բնակավայրերը՝ պարսից զորքերը մոտեցան արքունի Ոստանին: Անդովկ
իշխանը մի բուռ քաջերով պաշտպանում էր Սյունյաց դարբասները, պարսից զորքերի դեմ հուսահատ կռիվներ էին մղվում նաև Տայքում: Փառանձեմ թագուհու իշխանության տակ մնացած ամրոցները հուսահատորեն պաշտպանվում էին Սիսական գնդի մարտիկների կողմից: Հայոց թագուհին, հետը վերցնելով արքայազն Պապին, 11.000 զինվորների և նրանց ընտանիքներին՝ փակվեց Արտագերս ամրոցում՝ սպասելով պարսից զորքերի գալստյանը: Այն իրեն երկար սպասեցնել չտվեց:


ԻԵ
Արտագերս...
Վեհատեսիլ ամրոցը վեր էր խոյանում Արշարունյաց գավառում: Գավառը, որ Հայոց աշխարհի ամենահարուստ ու բարեկեցիկ շրջաններից էր, նախկինում պատկանել էր Կամսարականներին: Հիմա արդեն այն կցված էր արքունի Ոստանին և Արշակ արքայի հրամանով ծառայում էր իբրև համբարանոց՝ Արտագերս ամրոցի համար: Հայոց արքան այս ամրոցը կառուցելուց չէր էլ մտածում անգամ, թե գավառից տարիներ շարունակ այստեղ ամբարվող սննդի ու զինամթերքի պաշարները մի օր այնքան պետք են գալու իր երկրին, որդուն ու թագուհուն: Արտագերսը բնականից ամուր և անառիկ դիրք ուներ: Զուր չէ, որ հայոց արքան այստեղ էր
կենտրոնացրել պետական գանձարանի մի մասը: Պատահական չէր նաև այն, որ 11.000 քաջերի գլուխն անցած հայոց թագուհին օրհասական ժամին ընտրեց հենց այս բերդը: 368թ. վերջերին ամրոցը պաշարվեց պարսկական զորքերով: Ահռելի բանակը, գրավելով շրջակա բոլոր ամրություններն ու տարածքները, օղակի մեջ առավ հայոց արքունիքին ապաստան տված Արտագերսը:
Արտագերսի պաշտպանությունը հայոց պատմության ամենահերոսական էջերից է. հայոց թագուհու գլխավորած մարտիկները քաջության հրաշքներ գործեցին՝ մինչև վերջին շունչը կռվելով ու ամրոցի պարիսպների տակ պահելով թշնամու հսկայական բանակին: Շատ արքաներ ու զորավարներ կնախանձեին այն կամքին ու արիությանը, որ դրսևորեց հայոց թագուհին՝ պաշարման երկար ու ձիգ ամիսների ընթացքում: Ամբողջ ձմեռ պարսկական բանակն անցկացրեց ամրոցի շրջակա գավառներն ասպատակելով ու թալանելով: Թագուհու պաշտպանները հանգիստ չէին տալիս թշնամուն: Փոքրիկ, արագընթաց ջոկատներով դուրս գալով ամրոցից՝ կայծակնային գրոհներով շփոթ էին առաջացնում պարսից առաջապահ դիրքերում, նորանոր զոհեր պատճառելով հակառակորդին: Առաջին ձնհալների հետ, պարսկական զորքը սկսեց իր գրոհները: Դրանք ստացան պարբերական բնույթ և կրկնվում էին համարյա ամեն օր: Արտագերսի պաշտպանները հուժկու հակահարվածներով հօդս էին ցնդեցնում ամրոցը գրավելու պարսիկների բոլոր փորձերը: Թագուհին ոչ մի տեղից օգնության հույս չուներ: Հայրը՝ Անդովկ Սյունին, փակված էր Սյունիքում՝ թշնամական զորքերի կողմից կտրված ողջ աշխարհից: Հայքի բոլոր շրջաններում արդեն տեր ու տնօրինություն էին անում պարսկական զորքերը: Ողջ Հայքի հայացքն էր ուղղված Արտագերսին, ասես այնտեղից էր գալու հայոց փրկությունը: Թագուհին իրավունք չուներ ընկճվելու: Ամրոցում էր գտնվում հայոց ապագա Տերը՝ Պապ արքայորդին: Հարկավոր էր ամեն գնով պահպանել պատանի արքայազնի կյանքը՝ հանուն Հայքի ապագա վերածնունդի: Եվ թագուհին պայքարում էր: Ամրոցի հերոս պաշտպանները չգիտեին, թե որտեղի՞ց է գալու իրենց փրկությունը: Եվ կգա՞ արդյոք: Հայոց աշխարհից մնացել էր միայն մի Արտագերս և մի հեռավոր Սյունիք: Երկուսն էլ օգնության կարիք ունեին և երկուսն էլ՝ միմյանց անհասանելի...
Պարսից բանակի հերթական հուժկու գրոհը մեծ դժվարությամբ ետ մղվեց արտագերսցիների կողմից: Զոհերը շատ էին, վիրավորներն՝ առավել ևս: Ամրոցում դրությունը գնալով սպառնալի էր դառնում: Վերջանում էին սննդի պաշարները: Մեհրուժան Արծրունու և Վահան Մամիկոնյանի նախաձեռնությամբ Զիկ և Կարեն զորավարները վերջիններիս ուղարկում են թագուհու հետ բանակցելու: Մեհրուժանին հանձնարարված էր թագուհուն ներկայացնել երկրում տիրող իսկական պատկերը, ահաբեկել Շապուհի զայրույթով և, օգտվելով մարդկանց վրա ազդելու մոգական իր արվեստից, համոզել բացելու բերդի դռները: Առաջին հայացքից անչափ խառնիճաղանջ ու իրար հակասող պատմությունները պատգամավորության մասին իրականում միտված են եղել ստվեր ձգել հայ իշխանների անվան ու պատվի վրա. դրանում շահագրգռված էին և հռոմեական տարեգիր Ամմիանոսը և կղերական հայազգի պատմիչները:
Հանգամանալից վերլուծեմ այն շփոթը, որ առաջացել է մատենագիրների միմյանց հակասող տեղեկություններում: Ամմիանոսն Արտագերսի պաշարման պատմության մեջ գործածում է «Գղակ և Արտավան» անունները: Ներքինի Գղակն, ըստ նրա, ցեղապետ էր, իսկ Արտավանը՝ զորավար: Ըստ Ամմիանոսի, սակայն, Զիկի և Կարենի փոխարեն սրանց էր ուղարկել Շապուհը՝ ամրոցը գրավելու: Փավստոսի մոտ Գղակի և Արտավանի մասին խոսք չկա. այստեղ ամրոցը պաշարում են Զիկն ու Կարենը: Խորենացին նշում է միայն Մեհրուժանի ու Վահանի անունները: Իրականում, ամրոցը պաշարվել է երկու անգամ. առաջին պաշարման դեպքում պարսից բանակի հրամանատարներն են եղել Զիկը և Կարենը: Մեհրուժանն ու Վահանը, ինչպես արդեն նշել եմ, առաջնորդել են զորքին: Մեհրուժանը ցեղապետ էր, իսկ Վահանը՝ Մամիկոնյան զորավարական տոհմից: Ըստ Ամմիանոսի, Գղակը կանանց վրա ազդելու մոգական հատկություն ուներ. մարդկանց վրա ազդելու մոգական հատկությամբ հայտնի էր Մեհրուժանը: Շփոթի պատճառը Փավստոսի հիշատակած երկու մարդպետներն են՝ Հայրը և Գղակը: Հաշվի առնելով այս և էական մի շարք այլ նմանություններ Վ. Լալայանն արել է մի հետևություն. Ամմիանոսի հիշատակած Գղակն ու Արտավանը՝ նույն Մեհրուժանն ու Վահանն են: Ավելացնեմ միայն, որ ամրոցը պաշարվել է ոչ թե նրանց կողմից, ինչպես նշում է հռոմեացի պատմիչը, այլ՝ Զիկի և Կարենի: Ընդհանրապես, երբեք ընդունված չի եղել, որ որևէ ամրոցի պաշարումն իրականացնող երկու գլխավոր հրամանատարներ մտնեն պաշարվածների մոտ բանակցությունների. այդ գործի համար միշտ էլ եղել են հատուկ ընտրված բանագնացներ: Զիկը և Կարենն, ինչպես արդեն նշել էի, ամրոց ուղարկեցին Մեհրուժանին ու Վահանին:
Մեհրուժան Արծրունին, վերցնելով Վահան Մամիկոնյանին, մտավ ամրոց: Թագուհին տեղյակ էր այն դերի մասին, որ Արշակի կողմից վերապահված էր Արծրունյաց իշխանին: Շատ արագ ծանոթանալով ամրոցում տիրող վիճակին՝ Մեհրուժանը թագուհուց խնդրեց ռազմական խորհուրդ հրավիրել: Նա ամրոցի պաշտպաններին մանրամասն ներկայացրեց պարսից բանակի դիրքային թուլություններն ու հարձակման
ամենահարմար տարբերակները: Թագուհու հետ պայմանավորվելով հարձակման կոնկրետ պահի մասին՝ իշխանները դուրս են գալիս ամրոցից և ներկայանում պարսից հրամանատարությանը. պարսիկները ցնծության մեջ էին: Մեհրուժանը ներկայացնելով այն թշվառ վիճակը, որում գտնվում էին պաշարվածները՝ ասել էր, թե թագուհին երկու օր ժամանակ է խնդրել՝ անձնատուր լինելու համար: Զգուշության բոլոր կանոնները մոռացած պարսից բանակը հանգիստ մրափում էր Արտագերսի շուրջ, երբ Մեհրուժանի նշած ժամին բացվեցին ամրոցի դռները: Բերդապահ զորքը ներխուժեց թշնամու բանակ: Սոսկալի կոտորածի արդյունքում քչերը փրկվեցին:
Պարսից ահռելի բանակի մնացորդները ցիրուցան եղան տարբեր ուղղություններով: Մեհրուժանը և Վահանը շտապեցին Տիզբոն՝ Շապուհին անձամբ տեղեկացնելու Զիկի և Կարենի ապիկարության մասին: Հայոց թագուհու հաղթանակը կատարյալ էր: Վերացել էր ամրոցի պաշարումը, պարսից բանակի հետքն անգամ չէր մնացել Ոստանում: Թագուհին շտապում էր համալրել ամրոցի պաշարները, վերականգնել զորքի նվազած թիվը. ավելին նա չէր կարող, Շապուհը երկար սպասեցնել չէր տալու: Հարկավոր էր ժամ առաջ վերականգնել ուժերը, օգտվել ժամանակավոր ազատությունից և փրկել գահաժառանգի կյանքը. հայոց թագուհուն հարկավոր էր մի փոքր ժամանակ: Եվ այդ ժամանակը նրան տրվեց Սյունիքից՝ Անդովկ մեծ իշխանի կողմից...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 14:09 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8922
Вот так вот :)


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 14:17 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8922
Մի սպանաներ զմեզ, այլ ես գիտեմ, զի նոյն աւետարանն ածէ զԱրշակ արքայ ի ծունկս քո:


- «Բերել տուր Հայաստանից երկու բեռ հող և մի աման ջուր»,- հուշում են քաղդեացիները,- «խորանիդ մի մասում շաղ տուր հայկական հողն ու ջուրը, այնուհետև՝ շրջիր նրա հետ: Եթե ոտքը դնելով իր Հայրենիքի հողի վրա՝ քեզ հետ խոսի նույն ձևով, ինչպես խոսում է խորանիդ բնական մասում, ապա հավատարիմ դաշնակիցդ կլինի: Իսկ եթե ոչ, ապա տուն դառնալուն պես՝ կնորոգի քեզ հետ հին թշնամությունը»:


- «Հեռու ինձանից, չարագործ ծառա, որ տերերիդ վրա տեր ես դարձել, և ես չեմ ների քեզ և քո որդոց իմ նախնիների վրեժը... որովհետև այժմ դուք՝ ծառաներդ, ձեր տերերի՝ մեր բարձն եք հափշտակել, բայց ես չեմ թույլ տա այդ, մինչև դարձյալ մենք մեր տեղը չգրավենք» :


Արքա Արշակ-«Իմս է այդ տեղը, որտեղ դու բազմել ես, վեր կաց այդ տեղից, որ ես բազմեմ, որովհետև մեր Ազգի տեղն այդ է եղել: Իսկ եթե ես իմ աշխարհը դառնամ՝ քեզանից մեծ վրեժներ կպահանջեմ»:


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 14:18 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8922
Цитата:
որովհետև այժմ դուք՝ ծառաներդ, ձեր տերերի՝ մեր բարձն եք հափշտակել, բայց ես չեմ թույլ տա այդ, մինչև դարձյալ մենք մեր տեղը չգրավենք» :

Как же не хватает нам таких людей и правителей :cry:


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 14:55 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8922
Անդովկ իշխանը, որ ողջ կյանքն էր դրել հայոց գահի ամրության համար, հիմա տեսնում էր այդ գահի կործանումը: Պատանեկան տարիներից սուրը ձեռքից դեն չգցած իշխանն անցել էր ճակատագրի բոլոր փորձությունները, ու միշտ էլ քաղաքական, ռազմական ցանկացած դժվարության ժամանակ՝ մեն-մենակ ստանձնել էր երկրի հանդեպ պատասխանատվությունը: Անդովկը հայոց պետության զինվորն էր, քուրմը և իշխանը՝ միաժամանակ: Անդովկը միշտ էլ այնտեղ էր, որտեղ վճռվում էր հայոց բախտը: Իշխանից ազդվում էին բոլորը: Նրան չէին սիրում եկեղեցականները. ոչ ոքի համար գաղտնիք չէր, որ Սյունիքի լեռներում ծաղկում ու հարատևում է հայոց հին հավատքը, որ իշխանը քամահրում է կանացիազգեստներին: Բոլորին էր երկրում հայտնի Անդովկի վաղեմի ընկերությունը՝ հանուն արքայի ու պետության ոչ մեկ անգամ Գրիգորի տոհմի դեմ ծառացած Հայր Մարդպետի հետ բոլորին էր հայտնի նրա անսահման նվիրվածությունն ու պաշտամունքի հասնող հարգանքը Հայոց Թագի հանդեպ: Շատերն էին հիշում Հուսիկի գանահարումը Բնաբերդում, Գրիգոր պարթևի աշակերտ Դանիելի մահը՝ դաժան, բայց արդարացի: Շատերն էին հիշում դավաճան նախարարների պատիժներն ու ոչ մեկ անգամ հայոց պաշտպանության գործն ուսերին վերցրած իշխանի սխրանքները. Անդովկը միշտ էլ արքաների կողքին էր՝ նրանց պաշտպանության առաջին դիրքերում: Նա այն հազվագյուտ այրերից էր, որոնց սոսկ ներկայությունը ուժ ու համարձակություն է տալիս զորքին, արքային, ազգին: Անդովկը հզոր էր, քաջ և իմաստուն, հպարտ ու պատվախնդիր: Նախնյաց հավատքով ու արժեքներով էլ դաստիարակել էր դստերը՝ Փառանձեմ թագուհուն: Արքայի կամքով, դաստիարակում ու կրթում էր նաև գահաժառանգ Պապին: Անդովկը, որ ջանք ու եռանդ չխնայեց Արշակի գահակալության համար, հիմա՝ արքայի Տիզբոն մեկնելուց հետո, այն միակ ազնվականն էր, ով քնում ու զարթնում էր Ցեղին հասցրած անարգանքի ամոթը վերացնելու մտքով: Մինչ եկեղեցու հայրերի գլխավորությամբ հայոց մեծ ու փոքր նախարարական տները զբաղված էին տերեր փնտրելով, Սյունյաց իշխանն, սրտում անշեջ պահած արքայի ու փեսայի կորստյան ցավը, միայնակ էր մնացել:
Անդովկը Սիսական Գնդից առանձնացրեց 1700 ընտիր հեծելազորային և մտավ Պարսկաստան: Հասնելով Տիզբոնի մատույցներին, գունդը թողնում է ծածուկ մի տեղ, փոքրիկ ջոկատով մոտենում պարիսպներին: Իմանալով, որ Սիսական Անդովկն է, որը գնում է Շապուհին օգնության, պահակազորն ուրախությամբ ներս է թողնում Սյունյաց ջոկատին: Գիշերը սպանվում են գլխավոր դարբասները հսկող պահակները, բացվում են քաղաքի դռները, և հռչակավոր Սիսական գունդը մտնում է արքայանիստ քաղաք: Տիզբոնը հայերի ձեռքում էր: Անդովկի հրամանով ավերվում են Շապուհի պալատն ու ազնվական թաղամասը, իշխանների տներն ու միջնաբերդը: Պալատից դուրս են հանում արքայական գանձարանը: Այն ամենը, ինչ հիշեցրել է Սասանյանների փառքն ու հզորությունը՝ բարձում են քաղաքից հավաքված գրաստների վրա: Հսկայական քարավանը, Սիսական գնդի ուղեկցությամբ, շարժվում է դեպի Հայք: Տիզբոնն ավերված էր ու անարգված: Շապուհը նման անպատվություն դեռ չէր ստացել: Այն, ինչ չկարողացան անել հռոմեական լեգեոնները, արեց Անդովկը՝ մի բուռ քաջերով: Պարսից արքաների փառքն ու պատիվն էր, որ Տիզբոնի գանձերի հետ միասին Անդովկը թաղեց Ծղուկ գավառում՝ Շաղատի վանքի նկուղներում ու թաքնարաններում, հրամայելով վանքը ծածկել հողի տակ:
Անդովկը գիտեր, թե ինչ է սպասվում իրեն: Բայց նա գնաց այդ քայլին, որովհետև պետք էր ցույց տալ Շապուհին, որ հայոց արքայի տմարդի գերեվարումը չի ներվում երբեք, որ Հայոց հողում միշտ էլ կան ու մնալու են հրաշքի ընդունակ արի զինվորներ, որ ստորաքարշությամբ պարսից արքայի ոտքերն համբուրող նախարարները չեն հայոց տերերը, այլ մի բուռ այս քաջերը, որոնք ամեն պահի ընդունակ են պատժել ազգի արժանապատվությունը ոտնահարողին:


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 14:59 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8922
«-Վայ ինձ Արշակիս, որտեղից ու՞ր ընկա, և ի՞նչ օրի հասա»,- հուսահատ կանչով վերցրեց դանակը սեղանից, նայեց մի վերջին անգամ Դրաստամատին և սպարապետին, կարդաց նրանց աչքերի լուռ համաձայնությունը և վերջ տվեց թշվառ կյանքին: Իր արքային միացավ նաև Դրաստամատը՝ հայոց վերջին Մարդպետը, որ պատվով ու ազնվությամբ ծառայել է իր արքային:


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 16:41 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24434
Откуда: Армения, Ереван
Նման թեմայով, ըստ իս, ամենահաջողվածը Պերճ Զեյթունցյանի "Արշակ II"-ն է:

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 17:06 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 8922
Я тут больше хотел сообщить о делах Меружана ежели Парандзема :) .
Что же вы скажете насчёт Меружана?


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 18:10 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24434
Откуда: Армения, Ереван
А про него давайте в соседней теме.

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 21:18 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 19 апр 2013, 00:59
Сообщений: 10162
Царица Парандзем
http://gost-474-90.livejournal.com/595943.html
Aug. 11th, 2013 at 9:46 PM

Здравствуйте, друзья.
Сегодня мы поговорим о человеческой подлости.
Но сначала хорошая новость от невзаимной камрадессы bsw_am - замечательный армянский художник Рубик Кочарян запечатлел в своей картине царицу Парандзем. Таким образом, впервые появилась картина, изображающая эту легендарную историческую личность.
Изображение

Для тех, кто не в курсе - в Армении не существует ни одной улицы с именем Парандзем, ни одной площади, ни одного памятника. Даже наград нет.
Между тем, Парандзем была первым в армянской истории лидером национально-освободительного движения.
Она могла прожить долгую и обеспеченную жизнь, признав верховенство царя Персии, как это сделал её трусливый муж Аршак. Но выбрала борьбу за свободу своего народа. Пока Аршак покорно кивал персу, Парандзем громила войска последнего и освобождала страну. Ей, к сожалению, не удалось довести дело до конца, так как на сторону персов перешли попы, которым была обещана неприкосновенность. А затем они, проникая в крепость, травили ядом войско и приписывали это преступление Богу, мол за грехи Парандзем. Её грех заключался в том, что, будучи сюнийской княжной, она терпеть не могла попов и их страдальчество. Её партия вытесняла церковников отовсюду, а те в отместку притащили для Аршака вторую (!!!) жену - какую-то гречку. Они надеялись после свадьбы вернуть себе влияние и кассу с прихожан. Но Парандзем оказалась на высоте - гречка скоропостижно отправилась на небеса.
Когда персидский царь решил подчинить себе Армению, на борьбу поднялась именно партия Парандзем. Церковники в те дни призывали прихожан думать лишь о спасении души и говорили, мол, страдания дают возможность очиститься от грехов. Города, где было сильно их влияние, быстро перешли в руки персов, население было угнано в рабство, а попам персидские власти дали возможность свободно проповедовать и взимать бабки по прейскуранту.
А потом Парандзем очернили по заказу персидского двора и его ставленников - Мамиконянов.
Вообще, если почитать историю от Павстоца Бюзанда, легко можно понять, откуда растут уши у всей этой подлой клеветы на род Сюни и Сюник в целом.
Бюзанд на протяжении всего повествования пытается оправдать именно персидского царя. Даже сюжет с "армянской землей" выдумал для этого. Типа, царь Персии на самом деле не был алчным до армянских ресурсов, а всего лишь хотел союза с Аршаком. И вот, такой весь из себя справедливый перс решил проверить Аршака - насыпал половину хаты армянской землей, половину персидской. Аршак тест на лояльность не прошел и персидский царь был типа вынужден решить проблему с Арменией силой.
Там вообще в каждом предложении отбеливается персидская сторона и очерняется армянская. Демонстрируется терпение и доброта персов, а на фоне этого нечестивость и коварство армян, в особенности тех, кто поддерживал Андовка и его дочь Парандзем. Покажите труд Бюзанда любому специалисту по информационной безопасности и в 100 случаях из 100 диагноз будет один - заказная работа.
Но это еще не все. Бюзанд на страницах своей истории с особым смаком описывает эпизоды якобы сексуального насилия над Парандзем. Он в деталях изливает все свои сексуальные фантазии и брызжет слюной через каждое предложение. Покажите его труд любому сексопатологу и в 100 случаях из 100 диагноз будет один - закомплексованность на почве сексуальной неполноценности. Вообще, сексуальное насилие - это конек Бюзанда. Он именно так чернил всех, на кого был заказ. Чего стоит только поклеп на царя Папа, сына Парандзем, которого выставил гомосеком, забыв упомянуть, что Папа предали именно Мамиконяны, в связи с чем впоследствии его сыновья отомстили им за это.
Мамиконяны - это второй главный заказ в работе. Очернять всех Сюни и прославлять всех Мамиконянов - вот основная цель "истории". Бюзанд превратил этих палачей-гастролеров, при помощи которых цари расправлялись с неугодными армянскими родовыми кланами, в потомственных спарапетов. Выдумал им происхождение, героические сюжеты, туда-сюда.... Друзья, возьмите все тома Мовсеса Хоренаци, пропустите их через фильтр по слову "спарапет" и вы с удивлением обнаружите, что Хоренаци, этот признанный столп в армянской историографии, употребляет данный термин всего один (!!!) раз и лишь в отношении некоего Дары из рода ...Сюни. Понятно, да, в чем цимес?
В том же цеху, где создавался поклеп от Бюзанда, были созданы еще две клеветнические работы, правда, их не "удревляли" настолько глубоко. Цель была та же - очернить Сюни и превознести Мамиконянов.
Аварайрское сражение - Васак предатель, Вардан герой. Только почему-то после Аварайра Арменией правит племянник Вардана Мамиконяна, а род Васака персы истребляют, из сыновей набивают чучела, самого Васака вывозят в Персию и казнят там самым жестоким образом. После этого вдруг появляются ничем не обоснованные бредни про героические спарапетские подвиги целой плеяды Мамиконянов и явный поклеп на все, что связано с родом Сюни.
Почитайте Хоренаци, опять же - вы там не найдете ни одного плохого слова в адрес Васака Сюни. Наборот - именно Васак впервые в армянской истории начал борьбу против насаждения иноязычных школ и организовал распространение армянского алфавита, языка, книг и т.д. К сожалению, 4-й том Хоренаци, где должно быть описание Аварайра, случайным образом исчез куда-то...
Но мы отвлеклись. Речь сегодня о Парандзем.
Так вот, согласно Бюзанду, Парандзем с войском заперлась в крепости и устроила пир. На следующий день половина людей умерла. Парандзем, как ни в чем не бывало, якобы устраивает снова пир и снова люди гибнут. Потом еще и еще, пока не осталась только она и её немногочисленная охрана. "Патриотичный" Бюзанд объясняет гибель армянской освободительной армии карой Господней и с нескрываемым удовольствием описывает, как она гибла. Однако, почему-то после этого Персидский царь на радостях дарит ништяки не Господу, а главному церковнику и его приближенным попам. Видимо, за организацию "кары".
Что было дальше. Дальше 1700 всадников из Сюника спустились с гор в Тизбон и всех там выимели. Они устроили персидские погромы в столице самой Персии - жителей насиловали и убивали, а сам город сожгли дотла. Это была месть за Парандзем, но Бюзанд - большой любитель порно-эпизодов - почему-то забыл упомянуть об этой странице армянской истории.
Потом к власти пришел сын Парандзем - Пап. Он первым делом лишил церковников ништяков, закрыл женские монастыри и провел массу реформ. Армения возрождалась на глазах и обретала силу. Но церковники наплели кучу интриг против Папа, а дело довершили Мамиконяны. Последнюю попытку возродить Армению сделал Васак Сюни - результат мы все знаем.
Что мы сегодня имеем - очерненные, оклеветанные герои Армении. Я не буду комментировать личность Мамиконянов. Это не имеет значения. Важно то, что люди, действительно достойные прославления, сегодня преподносятся в учебниках как предатели и нечестивцы. Их почитают лишь в Сюнике, в остальных областях доминирует официальная историческая версия.
Есть такая установка, мол, неважно кем были Мамиконяны и Сюни, на этих фальшивках выростает патриотичная молодежь и нельзя их лишать этого. Типа труды Бюзанда и прочих давно стали частью патриотического воспитания и реабилитация Сюни может привести к нежелательным последствиям. Я с этой установкой не согласен. Посмотрите на карту - везде, где это патриотичное воспитание доминировало, теперь ничего армянского не осталось. Сюник был единственной областью, где во все времена подобными фальшивками подтирали жопу. Но в итоге, Сюник - единственная область, где армяне не фигурировали в роли жертв погромов, уступив эту почетную роль нашим замечательным соседям. Сюник - единственная область, которая постоянно кипела национально-освободительными восстаниями. Сегодня все вполне справедливо восхищаются Арцахом, который поднялся на борьбу и добыл себе свободу. Сюник это сделал еще 90 лет назад, друзья. Причем, Сюнику пришлось воевать сразу со всеми - с турками, азиками и большевиками. И никакая Республика Армения, никакой Спюрк не помогал. И все равно всех отлюбили так, что не пришлось входить в состав Азербайджана и пробыть там 70 лет. Я нисколько не умаляю заслуги Арцаха. Это великая победа в нашей истории. Но просто хочу сказать, что в Сюнике, где никогда не доминировала официальная версия тех давних событий, с патриотичным воспитанием все в норме и результат я могу любому показать на карте. Могут ли показать на той же карте результаты те, кто является сторонником "неприкосновенности" исторических поклепов - я не знаю...
Одно знаю - это проклятие будет висеть на всей Армении, кроме Сюника, пока в армянской исторической науке не будет восстановлена справедливость и армяне не перестанут чернить тех, кто принес в жертву себя, своих близких ради свободы Многострадального. И результаты этого проклятия всегда будут предельно ясно видны на картах Армении.
Сегодня, напомню, в Армении нет ни одного памятника этим людям, не названо ни одной улицы, ни одной площади, ни одной правительственной награды. Даром, что президентом Армении является шуртвац-сюнеци. Не было даже изображения - вот, слава богу, нашелся правильный художник и написал первую картину.
Вот как-то так...

П.С. При всей моей нелюбви к церковникам того периода, хочу сказать, что нынешняя ААЦ кардинально отличается от тогдашней и лично я испытываю к ней уважение. Наша Церковь давно стала национальной и это заслуга многих священнослужителей, которые шаг за шагом выводили её из космополитичного болота, превращая в опору для народа и будущих армянских государств. Одним словом, мое неприятие тогдашних поповских движух вовсе не означает негатив в отношении нынешней ААЦ.

_________________
Я не сумасшедший, просто ум у меня не такой, как у вас
Диоген Синопский
Всё тайное рано или поздно становится явным
Сократ
Христианство терпимо по отношению к другим религиям, но оно должно быть бескомпромиссно христианским (арийским)
Д.Коннер


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 21:52 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24434
Откуда: Армения, Ереван
Цитата:
Между тем, Парандзем была первым в армянской истории лидером национально-освободительного движения.


А по какому параметру это вычислено? До нее не было, что ли, нац. освободительного движения?

Цитата:
Она могла прожить долгую и обеспеченную жизнь, признав верховенство царя Персии, как это сделал её трусливый муж Аршак.


По видимому под давлением "центризма" мы называем одного из самих храбрих наших царей трусом - очень продуктивно :) И кстати, на основании чего автор пришел к выводу, что "Аршак признал верховенство Персии"?

Цитата:
Но выбрала борьбу за свободу своего народа. Пока Аршак покорно кивал персу,


А можно источник?

Цитата:
Парандзем громила войска последнего и освобождала страну.


Думаю все это противопоставление Аршак vs Парандзем искусственно и антиисторична.

Цитата:
Ей, к сожалению, не удалось довести дело до конца, так как на сторону персов перешли попы, которым была обещана неприкосновенность.


Источник?

Цитата:
А затем они, проникая в крепость, травили ядом войско и приписывали это преступление Богу, мол за грехи Парандзем.


Источник?

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 21:53 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24434
Откуда: Армения, Ереван
Цитата:
Её грех заключался в том, что, будучи сюнийской княжной, она терпеть не могла попов и их страдальчество.


Источник?

Цитата:
Её партия вытесняла церковников отовсюду, а те в отместку притащили для Аршака вторую (!!!) жену


Источник?

Цитата:
- какую-то гречку. Они надеялись после свадьбы вернуть себе влияние и кассу с прихожан. Но Парандзем оказалась на высоте - гречка скоропостижно отправилась на небеса.


Оправдываем убийство...

Цитата:
Когда персидский царь решил подчинить себе Армению, на борьбу поднялась именно партия Парандзем.


Что за искусственное разделение? Тогда на войну встали все, при чем, с именем "Аршак" на устах,

Цитата:
Церковники в те дни призывали прихожан думать лишь о спасении души и говорили, мол, страдания дают возможность очиститься от грехов.


Источник?

Цитата:
Города, где было сильно их влияние, быстро перешли в руки персов,


Видимо по этому эти сами города были разрушены.

Цитата:
население было угнано в рабство, а попам персидские власти дали возможность свободно проповедовать и взимать бабки по прейскуранту.


Источник?

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 21:53 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24434
Откуда: Армения, Ереван
Цитата:
А потом Парандзем очернили по заказу персидского двора и его ставленников - Мамиконянов.


Да да, Мамиконяни были ставленниками персидского двора - видимо поэтому Васак Мамиконян был жестоко там убит. Кстати, обвинения не новы, просто обычно Мамиконянов обвиняют в грековфильстве. Посему и должен спросить - Источник?

Цитата:
Вообще, если почитать историю от Павстоца Бюзанда, легко можно понять, откуда растут уши у всей этой подлой клеветы на род Сюни и Сюник в целом.


Вообще, если почитать пост нашего уважаемого Сюнеци, можно легко понять что к чему - есть сильное желание взвеличить Сюник и сюникцев. Они, конечно, стоят этого и даже большего, на возвеличить их обливая всех остальных грязью - считаю неправильным подходом. Советовал бы автору более глубоко изучить историю, там найдется несравненно ценное про сюникцев и Сюни, чем представляет автор в своем посту.

Цитата:
Бюзанд на протяжении всего повествования пытается оправдать именно персидского царя.


Я бы сказал больше - классическая писака персидского двора :blink: Как же удалось нашему автору увидеть кошку в черной комнате, особенно когда ее нет?

Цитата:
Даже сюжет с "армянской землей" выдумал для этого. Типа, царь Персии на самом деле не был алчным до армянских ресурсов, а всего лишь хотел союза с Аршаком. И вот, такой весь из себя справедливый перс решил проверить Аршака - насыпал половину хаты армянской землей, половину персидской. Аршак тест на лояльность не прошел и персидский царь был типа вынужден решить проблему с Арменией силой.


На самом деле это прекрасная легенда народ посвятил своему любимому герою, мол родная земля дает ему силы...

Цитата:
Там вообще в каждом предложении отбеливается персидская сторона и очерняется армянская.


Да, да, да, особенно когда рассказывается, как армян пачками грохали персов :)

Цитата:
Демонстрируется терпение и доброта персов, а на фоне этого нечестивость и коварство армян, в особенности тех, кто поддерживал Андовка и его дочь Парандзем.


Например?

Цитата:
Покажите труд Бюзанда любому специалисту по информационной безопасности и в 100 случаях из 100 диагноз будет один - заказная работа.


Любой текст покажи любому специалисту по информационной безопасности, хоть таблицу умножения, и в 100 случаях из 100 диагноз будет один - заказная работа (с) village_fool

Цитата:
Но это еще не все. Бюзанд на страницах своей истории с особым смаком описывает эпизоды якобы сексуального насилия над Парандзем. Он в деталях изливает все свои сексуальные фантазии и брызжет слюной через каждое предложение. Покажите его труд любому сексопатологу и в 100 случаях из 100 диагноз будет один - закомплексованность на почве сексуальной неполноценности.


Ой, как трогательно - так и не думал бедный Павстос, что ему "раскусят" лет через 1.600 :)

Цитата:
Вообще, сексуальное насилие - это конек Бюзанда. Он именно так чернил всех, на кого был заказ. Чего стоит только поклеп на царя Папа, сына Парандзем, которого выставил гомосеком, забыв упомянуть,


А там, кстати, не насилие. Впрочем, давно уже признана, что эти уродливые главы поздняя вставка.

Цитата:
что Папа предали именно Мамиконяны, в связи с чем впоследствии его сыновья отомстили им за это.


Источник?

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
СообщениеДобавлено: 14 авг 2013, 21:53 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 24434
Откуда: Армения, Ереван
Цитата:
Мамиконяны - это второй главный заказ в работе. Очернять всех Сюни и прославлять всех Мамиконянов - вот основная цель "истории".


Ну да, понятно, если мы сюникоцентрист, то обьязательно должны быть антитаронидами - очень продуктивно для горстки армян.

Цитата:
Бюзанд превратил этих палачей-гастролеров, при помощи которых цари расправлялись с неугодными армянскими родовыми кланами, в потомственных спарапетов.



Занимательная история. Гарантирую, тебя азики будут цитировать (с) lobzik_azikv

Цитата:
Выдумал им происхождение, героические сюжеты, туда-сюда....


А где анализ, подтверждающее сее смелое заявление?

Цитата:
Друзья, возьмите все тома Мовсеса Хоренаци, пропустите их через фильтр по слову "спарапет" и вы с удивлением обнаружите, что Хоренаци, этот признанный столп в армянской историографии, употребляет данный термин всего один (!!!) раз и лишь в отношении некоего Дары из рода ...Сюни. Понятно, да, в чем цимес?


И в чем "цимес"?

Цитата:
В том же цеху, где создавался поклеп от Бюзанда, были созданы еще две клеветнические работы, правда, их не "удревляли" настолько глубоко. Цель была та же - очернить Сюни и превознести Мамиконянов.


Даааа, да, да - не было у всех других забот...

Цитата:
Аварайрское сражение - Васак предатель, Вардан герой. Только почему-то после Аварайра Арменией правит племянник Вардана Мамиконяна, а род Васака персы истребляют,


То есть восставшие добились успеха, а политика предателя потерпела крах. Ой, извиняюсь, для сюникоцентристя сюниец не может быть предателем. Кстати, а как с меликом Фарнгюлом? А с Гдихо Сюни? А с Филипп Сюни?

Цитата:
После этого вдруг появляются ничем не обоснованные бредни про героические спарапетские подвиги целой плеяды Мамиконянов и явный поклеп на все, что связано с родом Сюни.


Нууу, выдаумано все там про Мамиконянов, что Вы... кто бы сомневался :) Вот именно этот местечковый патриотизм и вредило нас в все времена больше всего. Это расширенный вариант эгоцентричного лозунга "мой дом это все"...

Цитата:
Почитайте Хоренаци, опять же - вы там не найдете ни одного плохого слова в адрес Васака Сюни. Наборот - именно Васак впервые в армянской истории начал борьбу против насаждения иноязычных школ и организовал распространение армянского алфавита, языка, книг и т.д.


А ведь труд Хоренаци был закончен до предательства Васака, об этом не подумали?

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
Показать сообщения за:  Поле сортировки  
Начать новую темуНаписать комментарии Страница 1 из 3   [ Сообщений: 31 ]
На страницу 1, 2, 3  След.



Кто сейчас на конференции

Сейчас этот форум просматривают: нет зарегистрированных пользователей и гости: 1


Вы не можете начинать темы
Вы не можете отвечать на сообщения
Вы не можете редактировать свои сообщения
Вы не можете удалять свои сообщения
Вы не можете добавлять вложения

Найти:
Перейти:  
cron


Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
610nm Style by Daniel St. Jules of Gamexe.net

Вы можете создать форум бесплатно PHPBB3 на Getbb.Ru, Также возможно сделать готовый форум PHPBB2 на Mybb2.ru
Русская поддержка phpBB