Изменить размер шрифта


Начать новую темуНаписать комментарии Страница 10 из 59   [ Сообщений: 878 ]
На страницу Пред.  1 ... 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ... 59  След.
Автор Сообщение
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 12 июл 2013, 16:58 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 9150
Восстал не народ и ишханы, а церковь или большой(большие) род(роды) церковных служащих, ну и потом она начали давить на ишханов и так пошла цепная реакция :)


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 12 июл 2013, 17:04 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 25579
Откуда: Армения, Ереван
А я думаю иначе - ИМХО, это было всенародным движением!

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 15 июл 2013, 15:44 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 9150
428 թվական: Հայաստանում թագավորական հարստության փոփոխությունն անհրաժեշտություն էր դարձել: Սակայն Հայոց Արշակունիների դինաստիայի բարձումից հետո նոր թագավորական տան հաստատումը հետաձգվեց: Երկիրը սկսեց կառավարվել փոխարքայի կարգավիճակ ունեցող մարզպանի միջոցով: Պարսից արքունիքը, դժգոհ լինելով Հայաստանյաց եկեղեցու վարած բյուզանդամետ քաղաքականությունից, կաթողիկոսական գահից հեռացրեց Սահակ Ա. Պարթևին: Եկեղեցին զրկվեց իր արտոնություններից, առաջին հերթին՝ մեծ դատավարության գործակալությունից և հարկահավաքության իրավունքից:

449թ. Սկիզբ- արքայից արքա Հազկերտ Բ-ի անունից Միհրներսեհ Մեծ Հազարապետը հատուկ նամակ է հղում Հայոց Մեծաց՝ կրոնափոխության առաջարկությամբ: Արտաշատում գումարվում է ժողով, որին մասնակցում են 17 եպիսկոպոս և 17 նախարար՝ Հայաստանի մարզպան Վասակ Սյունու և Հայոց կաթողիկոս Հովսեփ Ա. Հողոցմեցու գլխավորությամբ: Ժողովը մերժում է զրադաշտություն ընդունելու Հազկերտի առաջարկը:

Հարկ է շեշտել, որ կրոնափոխության առաջարկը Արտաշատում մերժեց Վասակ Սյունին, նա դեռ եկեղեցու հետ միասնական էր գործում և ամենևին էլ դավաճան չէր համարվում:

449 թ. գարուն: Հայոց, վրաց և Աղվանից իշխանները կանչվում են Տիզբոն՝ պատասխանատվության: Մահապատժի սպառնալիքի ներքո նրանք դիմում են հավատուրացության : Հազկերտ Բ-ն մովպետան մովպետի գլխավորությամբ 700 մոգերի և հսկիչ զորախմբի ուղեկցությամբ նախարարներին արձակում է Հայաստան՝ մեկ տարվա ընթացքում զրադաշտությունը տարածելու հանձնարարությամբ.. Հետաքրքիր է, որ ուրացած նախարարները Հայաստան են վերադառնում մեկ հավաքական դեմքով: Նրանցից որևէ մեկին, որևէ կերպ պատմագիրները չեն առանձնացնում: Բոլորը մեկ ամբողություն էին՝ ուրացողներ: նրանցից ոչ ոք չէր տուժել: Հազկերտը բոլորի պատիվներն ու գահերը վերականգնել էր, առաջ քաշել ու երևելի դարձրել «իր ամբողջ տիեզերական իշխանության մեջ», յուրաքանչյուրին անչափ առատությամբ ագարակներ ու ավաններ շնորհել արքունիքից: Միայն Վասակ Սյունին էր ծանր սրտով վերադառնում. նրա Բաբիկ և Ամիրներսեհ որդիներին Հազկերտը պատանդ պահեց տիզբոնում, որովհետև շատերին էր հնարավոր սիրաշահել, բայց եթե զսպել էր պետք, ապա միայն Վասակին՝ Սյունաց տանուտերին: Հազկերտն իր փոխարքային լավ էր ճանաչում…

Լուրը մեծ խռովություն է առաջացնում Հայաստանում: Եպիսկոպոսների ժողովը սրբազան պատերազմի կոչով դիմում է ժողովրդին:

449թ. սեպտեմբերի վերջ: Անգղում մոգերը փորձում են եկեղեցին ատրուշանի վերածել: Ժողովուրդը Ղևոնդ Երեցի գլխավորությամբ կոտորում է նրանց: Նմանօրինակ դեպքեր են տեղի ունենում նաև Զարեհավանում: Անգղի դեպքերից հետո ապստամբության կազմակերպիչն ու ղեկավարը Սյունին էր, ոգեշնչողը՝ եպիսկոպոսաց դասը: Այս շրջանում առանց Վասակի եկեղեցին չէր կարող ոչինչ անել : Վասակը երկրի օրինական բարձրագույն իշխանությունն էր , նրա կոչը մեծ կշիռ ուներ: Վասակը պարզապես ապստամբների հետ չէր, նա գլխավորում էր ապստամբությունը: Եվ որոշ նախարարների պես ընտանիքն ու հարստությունը չէր տեղափոխել բյուզանդական հատված, ապա նոր ուխտի մեջ մտել: Վասակն ապստամբել էր Հազկերտի դեմ՝ պատանդության մեջ 2 զավակ ունենալով: Նա անկեղծ էր իր բողոքի մեջ, նա մերժում էր Հազկերտյան քաղաքականությունը:

449թ. աշուն-450թ. ամառ: Շուրջ մեկ տարի հայոց աշխարհը միակամ էր, կազմակերպված և ուժեղ: Երկիրը մաքրվել էր պարսկական կայազորներից ու հոգևորականներից, զորքը մեկ գերագույն հրամանատարության տակ էր: Վարդան Մամիկոնյանը կրոնափոխությունից հետո ընտանիքով որոշում է հեռանալ Հայաստանից և հաստատվել Հայաստանի բյուզանդական հատվածում: Բայց Վասակ Սյունին նամակով նրան հորդորում է ետ վերադառնալ:

449թ. աշուն-450 թվականի ձմեռ: Սկսվում է ապստամբությունը: Հայոց զորաբանակի հրամանատար է նշանակվում Վարդան Մամիկոնյանը: Հայաստանն ու Աղվանքը ամբողջովին ապստամբների տիրապետության տակ են անցնում: Նույնիսկ ներխուժումներ են լինում բուն պարսկական տարածք:

450թ. սկիզբ: Պատվիրակություն է գնում Բյուզանդիա՝ օգնություն խնդրելու նպատակով, սակայն մերժվում է:

450թ գարուն: Ճորա մարզպան Սեպուհ Նիխորկանը պարտության է մատնում աղվամ ապստամբներին: Վերջիններս Հայրի հետ դաշնակից էին և օգնություն են խնդրում:

450թ ամառ : Բյուզանդիայից օգնության հույսը կտրելուց հետո եկեղեցու սուրբ ուխտը , ինքնուրույն գործողություններ կազմակերպելու նպատակով , Հայոց զորքը բաժանում է 3 գնդի: Առաջին գունդը մնում է ընդհանուր հրամանատարության ներքո՝ Վասակ Սյունու գլխավորությամբ երկրի ամբողջական պաշտպանությունն իրականացնելու, մյուս գունդը Ներշապուհ Ռեմբոսյանի հրամանատարությամբ ուղարկվում է «երկիրը պաշտպանելու ատրպատական աշխարհի սահմաններին մոտիկ», իսկ երրորդը տրվում է «Հայոց Վարդան զորավարի ձեռքը», որպեսզի նա մտնի Քարթլի: այնտեղից աղվանքի պարսից զորքին թիկունքից հարվածելու համար: Խաղխաղի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում հայերը գլխաովին ջախջախում են թվով իրենց գերազանցող պարսկական զորաբանակին: Այնուհետև Վարդանը ոչնչացնում է Ճորա պահակի պարսկական կայազորը , ռազմական այդ կարևոր հենակետը հանձնում գործողությանը մասնակցած աղվաններին՝ աղվանից Վահան իշխանի պատասխանատվությամբ, փոխօգնության դաշինք կնքում հոների հետ և վերադառնում Հայաստան:

Տիզբոնը դժվարին վիճակի մեջ էր ընկել. նա չէր կարող 2 հավասարազոր ծանրության ճակատ ունենալ՝ քուշանական և հայկական:

450թ ամառ: Միհրներսեհը շտապեց փայտակարան: Հազարապետն արդեն զգացել էր, որ վրիպել է՝ թերագնահատելով և’ հայոց ուժերը, և Վասակ Սյունուն: Նա պատրաստ էր պահանջների մեջ նահանջ կատարել և դրա համար էր հասել Հայաստանի սահման, սակայն դեռ փոխզիջման չափը պիտի ճշտվեր : Միհրներսեհը համոզվել էր արդեն, որ Հայաստանը նշանակովի կառավարիչներով խաղաղ պահելն անհնար է: Այն երկիրը չէ: Ի դեպ, ոչ մի տարբերություն՝ մարզպանը պարսիկ է լինում, թե՞ հայ: Նա նույնպես վերջնականապես հակվել էր այն մտքին, որ հարկավոր է վերականգնել Հայոց գահն իբրև ժառանգական պաշտոն, բնականաբար, կառավարչական այդ բացառիկ իրավունքը տալով սասանյանների գերակայությունը ընդունող նախարարական տան: Ընտրությւոնը ևս կատարված էր. այդ նախարարությունը Սյունյաց տունն էր: պատմության մեջ եզակի դեպքերից է, երբ հակամարտող կողմերի շահերը համընկնում են: Այսպիսով՝ հայոց գահի վերականգնումը, կարելի է ասել, եղած բան էր: Միայն թե Միհրներսեհը պիտի պահանջեր Վասակից՝ հաստատապես խաղաղեցնել երկիրը, իմի բերել հայ նախարարության գոնե մեծ մասին, մեղմել եկեղեցու կողմից կրոնական անհանդուրժողականության հրահրումը, ընդունել վասալական պարտականությունները և… ստանալ ժառանգական պաշտոնը՝ Հայոց թագավորական գահը: Եվ մեծն Միհրներսեհը Փայտակարան բանակցելու է հրավիրում Վասակ Սյունուն:

Գնալու համար Վասակը չի երկմտում: Վասակը հաղթել էր, նա չէր կասկածում, որ Միհրներսեհը նենգության կդիմի և Փայտակարանում կձերբակալի հայոց պատվիրակությանը: Նրա հաղթանակը ամենից առաջ մտքի և քաղաքական ռազմավրության հաղթանակ էր: Վասակի ինքնավստահությունը մեկ ուրիշ հիմք էլ ուներ. նա իրեն փոխարինող ապահովել էր և գիտեր, որ իր կորուստը ապստամբության ավարտ չի նշանակի: Սա եզակի դեպք է հայոց պատմության մեջ, որ երկրի առաջին դեմքը, իշխանը, կառավարիչը ամուր թիկունք է ունենում՝ կազմակերպված և պատասխան քայլի պատրաստ: Վասակ Սյունու այս երթը որոշ չափով նմանվում էր Տրդատ Ա.-ի ուղևորությանը Հռոմ՝ Ներոն կայսրից Հայոց երկրի թագն ստանալու : Դա 65 թվականն էր, երբ Մեծ Հայքը համընդհանուր ճանաչման արժանացած պետություն դարձավ, իսկ հիմա, 450 -ին , Փայտակարանում պիտի տեղի ունենար մեծ հաշտությունը և մեծ համաձայնությունը՝ Մեծ Հայքի թագավորությունը վերականգնելու և հայոց թագավորական հարստության փոփոխությունը հաստատելու մասին: Պարզապես դրանց վավերացման ու համապատասխան հանդիսություններն էին հետաձգվելու մինչև խաղաղ ժամանակներ: Եզակի նպաստավոր պահերից մեկն էր Հայոց աշխարհի համար՝ ուժը, խելքը և բարեպատեհությունը մեկտեղված էին… Հանդիպումը կայացավ, բանակցությունները կարճ էին և գործնական: Հայտարարվեց ամենքին . ամեն կողմ, որ արքայից արքան ներում է շնորհում ապստամբներին, դավանանքի ազատություն է շնորհում հայերին, հարկերի թեթևացում է անում, Հայոց այրուձին պահելու ծախսն է հոգում և, ամենակարևորը, Արյաց արքան կամենում է վերականգնել Հայոց հինավուրց ու պատվավոր թագավորական գահը՝ Սասանյանների տերության կազմում: Պատերազմը ճեռանում էր, այլևս անիմաստ էր դառնում շարունակել, երկիրը տկարացնել: Հաղթությունն ընդհանուր էր, երկուստեք: Միհրներսեհը զորքը վերցրց . գնաց տերության արևելյան անհանգիստ կողմերը: Պարսից բանակը Հայաստան չմտավ…

Վասակ Սյունին հաղթանակած վերադարձավ Հայաստան, բայց եկեղեցու հայրերն ու նախարարաց դասի մի մասը չընդունեցին այդ հաղթությունը: Ինչու՞: Արդյոք հնարավո՞ր էր Փայտակարանում ավելին ձեռք բերել, և եթե այո, ապա ո՞րն էր այդ առավելը: Դեպքերի հետագա ընթացքը ցույց են տալիս, որ Վասակյան դիվանագիտական նվաճումը մերժողների կամեցած «առավելը» քաղաքական չէր, երկրինը չէր՝ մասնավոր էր: Եկեղեցին դժգոհ էր, որ իր ոչ բոլոր իրավունքներն են վերականգնվել: Նրան հարկավոր էին նաև իր աշխարհիկ իշխանությունները , իսկ որ ազատ, առանց վախի ու հետապնդումների կարող էր ծիսակատարություն անցկացնել, և ցանկացողն էլ բացահայտորեն քրիստոնեություն դավանել՝ էական չէր: Եկեղեցին զայրագնորեն մերժեց Վասակ Սյունու հաղթանակը, որովհետև տեսավ, որ այն, ինչ իրեն տրվում էր այս պայմանավորվածությամբ, վերջնական է . երբեք ոչինչ չի ավելացվելու: Այսինքն՝ Սյունիների իշխանապետության հաստատումով վերջ են գտնելու Լուսավորչի ժառանգների նկրտումները: Մեկուկես հարյուրամյակ այդ տոհմը պայքարում էր զրոյացնելու ամեն արած: Ուրեմն վերջ եկեղեցու սուրբ ուղտից հրաժարվողին, վե’րջ անօրենին: Այսուհետ թշնամին Վասակ Սյունին է… եվ քանի նա հեռվում է, եկեղեցին իր քայն է անում.

450թ. աշուն: Արտաշատում գումարված ժողովում ուխտապահ նախարարներն ու եպիսկոպոսները , ի հակակշիռ Հայաստանի մարզպան Վասակ Սյունու, Հայոց տանուտեր ու սպարապետ են ընտրում Վարդան Մամիկոնյանին, և վերջինիս գլխավորությամբ հակադիր մի կառավարություն կազմում:

Ահա, վերլուծեցի գրքի այն հատվածը, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես ստացվեց, որ եկեղեցական պատմագրությունը Վասակ Սյունուն ճանաչեց անօրեն ու դավաճան: Իսկ թե ինչ ընթացք ստագավ հետագա հակամարտությունը և բորբոքված քաղաքական պատերազմը՝ կմեկնաբանեմ հաջորդ գրառումներում:

Հ.գ. ենթադրում եմ առողջ և փաստերով հիմնավորված քննարկում- վերլուծյություն՝ առանց ավելորդ ամբիցիաների: Կրկնում եմ՝ ես միայն ներկայացնում եմ գիրքը, որը հաճախ կարող է չհամընկնել իմ սեփական տեսակետների հետ:

Հ.Հ.Գ. հանուն արդարության պիտի նշեմ, որ սույն գրառումս անելուց հետո միայն նկատեցի, որ նշված գրքին գրախոսական ամեն դեպքում եղել է՝ այստեղ

չի ուշացել նաև հեղինակի պատասխանը գրախոսին:


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 15 июл 2013, 15:46 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 9150
http://mihayuhuxosq.wordpress.com/2012/ ... %A3%D6%80/ ---
Հ. Դավթյան՝ «Մեզ անծանոթ Վարդանանց պատերազմը». համարել Սյունուն դավաճան, թե՞ ոչ

http://lraber.asj-oa.am/673/1/2010-1-2__502_.pdf --- որ նշված գրքին գրախոսական ամեն դեպքում եղել է՝ այստեղ

http://vahagnakanch.wordpress.com/2011/ ... B6-%D5%BA/ --- չի ուշացել նաև հեղինակի պատասխանը գրախոսին:


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 15 июл 2013, 15:48 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 9150
И это не достаточно для того чтобы изменить мнение? У вас есть более реальные доказательства. Ясно написано, что во время восстания Вардан сбежал в Византию, так кто предатель?


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 15 июл 2013, 18:07 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 25579
Откуда: Армения, Ереван
Да, я знаком и с книгой, и с ее критикой, и с ответом на критику :)

Слабо у неубедительно все у Давтяна и я готов держать ответ за свои слова. ИМХО, критика Давтяна весьма аргументирована, а автор как бы питается найти черную кошку в темной комнате и это при том, что кошки там... нет.

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 15 июл 2013, 18:39 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 9150
Կա՞րողեք 1-2 օրինակ բերել, որտեղ կցուցադրեիք, թե ինչն է ձեր կարծիքով սխալ:


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 15 июл 2013, 18:47 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 25579
Откуда: Армения, Ереван
Думаю в критике все в принципе сказано верно - создается впечатление, что автор, весьма тенденциозно, просто подталкивал факты и выводы под уже готовый собственный, антицерковный вывод, и это я без касания военно-исторических моментов - там даже "классика" буксует, чего уж Давтян ;)

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 16 июл 2013, 09:42 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 25579
Откуда: Армения, Ереван
Модераторское - Тема интересная; про ААЦ на армянском" предлагаю продолжить здесь.

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 16 июл 2013, 13:57 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 9150
Lion писал(а):
Думаю в критике все в принципе сказано верно - создается впечатление, что автор, весьма тенденциозно, просто подталкивал факты и выводы под уже готовый собственный, антицерковный вывод, и это я без касания военно-исторических моментов - там даже "классика" буксует, чего уж Давтян ;)



Я эту книгу не читал :)


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 16 июл 2013, 16:35 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 25579
Откуда: Армения, Ереван
Я читал - было оно у одного из моих друзей и он одолжил мне ее почитать на несколько дне...

Знаете, уважаемый Воин301, думаю появление работ подобного рода связана с тем глубоким неудовольствием, которое накопилась у нашего народа на счет ААЦ и особенно ее высшего руководства:)

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 16 июл 2013, 17:56 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 9150
Lion писал(а):
Я читал - было оно у одного из моих друзей и он одолжил мне ее почитать на несколько дне...

Знаете, уважаемый Воин301, думаю появление работ подобного рода связана с тем глубоким неудовольствием, которое накопилась у нашего народа на счет ААЦ и особенно ее высшего руководства:)


Мы же люди, мы же видим, что ситуация не наилучшая нужно, что-то делать :)


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 16 июл 2013, 19:17 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 25579
Откуда: Армения, Ереван
Нужно, вне сомнении, но на этом пути не следует топтать ценности и особенно военные ценности.

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 16 июл 2013, 20:52 
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 09 июл 2013, 14:19
Сообщений: 9150
Lion писал(а):
Нужно, вне сомнении, но на этом пути не следует топтать ценности и особенно военные ценности.


И проблема кроется там, если у нас даже будут самые самые доказательства и мы представим эти доказательство например в виде, что Васак Сюни или Меружан Арцруни являются предателями, даже если бы докажем это им они всё равно или не поверят, или будут смеяться над всеми представителями этой версии, или-или, но это нам по большому счёту не чего не даст, но если мы 5-10 годов будем твердить всё это основанное на фактов, то когда мы примем Васака или Меружана святым или хот удалим статус предателя, для народа это не будет новостью, и мало кого найдётся кто будет не согласен. Но есть такие вещи со святыми, что нужно делать, например нужно опубликовать, что Нждех или Комитас уже в списке святых ААЦ, и что в этот то день будем вспоминать их, это увеличит и их лояльность, люди будут знать о них больше и лучше, будут стараться быть похожи на них и другие хорошие бонусы).


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Битва на Аварайрском поле: Первая война за христианскую веру
СообщениеДобавлено: 17 июл 2013, 10:13 
Администратор
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 24 фев 2012, 14:57
Сообщений: 25579
Откуда: Армения, Ереван
А может они и впрямь предатели? Если нет доказательства, почему Вы упорно хотите считать их героями? Чем отличаются Васак и Меружан от других предателей?

_________________
Приходите в мой дом...


Вернуться к началу
 Не в сетиПрофиль  
 
Показать сообщения за:  Поле сортировки  
Начать новую темуНаписать комментарии Страница 10 из 59   [ Сообщений: 878 ]
На страницу Пред.  1 ... 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ... 59  След.



Кто сейчас на конференции

Сейчас этот форум просматривают: нет зарегистрированных пользователей и гости: 2


Вы не можете начинать темы
Вы не можете отвечать на сообщения
Вы не можете редактировать свои сообщения
Вы не можете удалять свои сообщения
Вы не можете добавлять вложения

Найти:
Перейти:  


Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
610nm Style by Daniel St. Jules of Gamexe.net

Вы можете создать форум бесплатно PHPBB3 на Getbb.Ru, Также возможно сделать готовый форум PHPBB2 на Mybb2.ru
Русская поддержка phpBB